Kendimi bir karakterim yokmuş gibi hissediyorum neden?

İnsanlara bakıyorum üzüldüğü şeyler var kafasına taktığı şeyler moralinin bozulduğu şeyler oluyor. En basit ailesinden biri ölünce ağlayabilen. ben ağlayamıyorum mesela birini kaybedince. belli bi çizgim yok çünkü her şey şansa olmuş gibi geliyor ve eğer çizgim olursa o şansları da kaybetmekten korkuyorum. Ben bı kıza mesela çok aşık olsam bile bişi olduğunda kendimi onun için feda edemem zihnimdeki mantık savunma mekanizmasına geçiyor binlerce bahane sayıyor yapma bu böyleydi bu şöyleydi yok onun gözünün üstünde kaş vardı falan diye neden bi karakterim yok