Asla kendi duygularımı yaşayamıyorum neden?

Ama yapamıyorum ben bayağı rol yaparak yaşıyorum

takıldıgın insanlarlasamimi degil misin

Samimiyet nedir seviye olarak o önemli misal anne babamın var olduğunu bilmezler o denli hiç bişi anlatmamisim senin ailen var mıydı ya diyorlar denk gelince

samimiyet olmadıgı için oylesin rahat defilsen takılma onşarla

Ama bi kızla diyalog kurarken de böyleyim. Sanki mükemmel biri var zihnimde böyle takım elbiseli jilet gibi kusursuz tipler olur ya onu canlandırıyorum gibi hissediyorum

o zaman ozguvenin dusuk

O da olabilir ama sanki bir karakterim yokmuş gibi geliyor. İnsanlara bakıyorum üzüldüğü şeyler var kafasına taktığı şeyler moralinin bozulduğu şeyler oluyor. En basit ailesinden biri ölünce ağlayabilen. ben ağlayamıyorum mesela birini kaybedince. belli bi çizgim yok çünkü her şey şansa olmuş gibi geliyor ve eğer çizgim olursa o şansları da kaybetmekten korkuyorum