Bi tek ben mi bu kadar asosyal ve depresifim?

Yaklaşık bi kaç aydır üzerimde bir asosyallik var. Kimseyle konuşmak istemiyorum odaya kapanıp sadece kendi halimde takılmak istiyorum. Pek arkadaşım yok çünkü İstanbul gibi bi yerde benim yaşıtlarım bana biraz şımarık geliyo bu nedenle arkadaş edinmekte istemiyorum. Kısacası ev genciyim ama bir de durduk yere bişeye üzülüyorum duygusallık var sanki sevgilimden yeni ayrılmış gibiyim. Odaya kapana kapana delirecem dışarı çıksam sıkılıyorum evde dursam bunalıyorum sığamadım bi yere. İnstagramda öyle dolanıp dizilerde ki yakışıklı erkekleri araştırıyorum harbiden delirmek üzereyim. Ben depresif ve asosyal olunca bu kez ilişkide de değişiklikler oluyo. Mesela genelde olgun ruhlu insanlardan hoşlanırken bu kez kendim gibi asosyal ve depresif erkekleri çekici bulmaya başladım. Eski arkadaşlarımla da pek görüşmek istemiyorum. Ev kuşu gibiyim ne yapıcam?

Bi tek ben mi bu kadar asosyal ve depresifim?
Cevapla