Mutluluğu 5 adımda garantiledim. Sizce haksiz olduğum nokta var mi?

1. Dünyayı Sal, Kahkahayı Al:

Dünya denen yer zaten koca bir stand-up gösterisi. Görmüyor musun? Milyarlarca insan "benim hayatım önemli" diye dolaşıyor. İzle ve gül. Her sabah uyandığında "Bak yine dönüyoruz şu aptal gezegende" diyerek kendi iç sitcom’unu başlat. Çünkü evrenin senden beklediği tek şey, onun aptallığına ayak uydurman.

2. Küçük Şeylerden Mutluluk Çıkart:

Büyük mutluluk diye bir şey yok, o tamamen pazarlama yalanı. Küçük şeylere bak: Çaya doğru miktarda şeker koymak, yürürken bir köpeğin sana gülümsemesi (ya da öyle zannetmen), ya da yolda düşen birinin kalkıp "bir şey olmadı" numarası yapması. İşte bu! Hayat dediğin, absürt bir kısa film zaten; yönetmeni evren, sen sadece figüransın.

3. Büyük Hayallerden Uzak Dur:

"Ben şu işi başarınca mutlu olacağım" diye düşünmek, "Bu diyetle kesin inceleceğim" demek gibi... Kendini kandırmaktan başka bir şey değil. Otur yerine, beklentiyi sıfırla. O zaman, musluktan sıcak su gelince bile "Vay be, teknoloji harikası" diye sevinirsin. Hayat, beklentileri yerle bir etme oyunudur; sen baştan teslim ol, kafan rahat etsin.

4. İnsanları Çöz, Ama Kurtarma:

İnsanlar... Aman Tanrım, mutsuzlukta doktora yapmış bir tür. Kimseyi mutlu etmeye çalışma. Sadece izle, dinle ve de ki: "Vay arkadaş, ne güzel kaos yaratmışsınız." Onlara laf yetiştirmek yerine, içinden "Görünmez Tanrı, bu zavallıya yardım et" de ve keyfine bak.

5. Kendi Saçmalığını Bul:

Herkes kendi saçmalığında mutlu oluyor: Kimisi hobilerle, kimisi bol bol dizi izleyerek, kimisi de kara mizahla. Senin saçmalığın neyse, bul ve onunla yaşamayı öğren. Çünkü başka çare yok. Hayat zaten "Bu kadar mı yani?" sorusuna "Evet bu kadar, ne bekliyordun?" diye cevap veriyor.

Sonuç:

Mutlu olmak istiyorsan, önce mutluluk arayışının kendisiyle dalga geç. Çünkü hayat, sana sürekli tokat atıp "Ah, bunu beklemiyor muydun?" diye soran sinirli bir amcadan başka bir şey değil. Tokatı yiyip gülüyorsan, işte o zaman kazandın!