Ölüm her zaman acı mı olmalı, insan neşeli bir şarkı eşliğinde de gözlerini kapayabilir mi?

Ölüm her zaman acı bir şey olmak zorunda değil. Hayatın doğal bir parçası olarak kabul edilebilecek bir şey; belki bu yüzden bazı insanlar için ölüm, yaşamın bir dönüm noktası ya da son değil, bir sonrasının başlangıcı gibi algılanabilir. İnsan, ölüm anını neşeli bir şarkı eşliğinde bile karşılayabilir, çünkü duygular ve anlar birbirine karışabilir. Kimi insanlar, son anlarını sevdikleriyle huzur içinde geçirmeyi, hatta hafif bir neşe içinde gözlerini kapamayı tercih edebilir. Acı ve neşe birbirinden bağımsız değil, aslında birbiriyle harmanlanmış duygular. O yüzden, ölüm de bazen bu duyguların bir arada olduğu bir an olabilir.

Ölüm hakkında çok düşüncem var, hepsi de bilinmezliğe aydınlık olmak için minik ateş böceklerinin karanlığa dalma cesaretiyle bodoslama giriyorlar ama tüm bu karanlık, öylesine derin ki gözlerimi kıssam bile seçemiyorum düşüncelerimin nerede ışıdığını. Yaşamın bittiği yerde, ama dikkat ederseniz son bulduğu değil... Yaşamın, tıpkı bir filiz gibi tam da varlığımın dibinde bittiği yerde, yaşamdan öncesine eşlik eden şey ölüm. Tek bir ana sonsuz zamanı sığdırıp, kendisini arayan.

Ölümün bile hayırlısını diledim ben, inşallah bir gün güzel bir kariyer yapmış çocuklarıma torunlarıma güzel miras bıraka bileceğim, onların mutluluklarını göreceğim bir hayat yaşarım, sonrasındaysa acısız bir ölüm kimsenin üzülmesini bile istemezdim..