Kapınız çaldığında evde yokmuş gibi davrandınız mı?

Oldu tabi. Evdeysem inzivaya çekilmişimdir ve dış dünya benim için artık yoktur. Bir keresinde yok sayacağım birine tam o zili çalacakken köpeğimi tuvalete çıkartma amacıyla kapıyı açmıştım, gıcık bir andı.

Bazen gerçekten yalnız kalmaya ihtiyaç duyabiliyorum. Özellikle yoğun bir günün ardından, dış dünyadan tamamen uzaklaşmak, kendimi toparlamak için birkaç dakikalığına bile olsa tüm dış uyarıcılardan uzak durmak iyi geliyor. Kapı çaldığında, dışarıdan gelen seslerin evdeki huzuru bozmaması için, kendimi bir süreliğine “evde değilim” gibi hissetmek, sanki o an için o seslerin bana ait olmadığını düşünmek, aslında biraz da zihinsel bir rahatlama sağlıyor. İnsan bazen yalnız kalmak, iç sesine dönmek, sadece kendi düşüncelerine ve duygularına odaklanmak istiyor. Bunu anlamak da önemli bence, çünkü bu, insanın kendi sınırlarını çizme ve kendine vakit ayırma hakkına sahip olduğunu hatırlatıyor.

Hiç yapmadım 😅😅 zaten bize pek misafir gelmez babamın arkadaşları dışında genelde babam misafir gelecekse babanneme gelir babam masrafları öder yemek yapar babannem bizde yardım ederiz öyle olur du hep yani eskiden şimdi ise sadece iş arkadaşlari geliyor

saklandim beni gormesin diye