Moralim çok bozuk, kendimi tutmayıp ağlamak istiyorum. Birşeylere yetişme durumu artık beni bitiyor?

Geçeceğini biliyorum aslında anlatsam bu ne şimdi neye ağladın da deyip gülünür ama içimde hep bir rahatsız, huzursuz bir yön var

Teşekkürler sanırım kendimi tam olarak güvenli alanda teslim edecek birinin varlığı eksiği var bende. Gözümü stressiz olarak kapatacağım birilerinin varlığını istedim sanırım. Etrafımda bunu sağlayan ailem ve arkadaşlarım olmasına rağmen ben kendimi keşke kimseyi yormasam diye sıkıyorum

Bunu biliyorum. Benim için canı gönülden çabalayan insanlar var farkındayım, onlar için birşeyler yapmakta beni mutlu ediyor. Ama bazen yetemiyorum kendime. Her işinden alikoydugum kişiye karşı mahcubiyet hissini asamiyorum

Kendi iç sesimi duyamıyorum maalesef. Durmadan çalışıp hic kimseye odaklanma dan devam etmek istiyorum. Bu ruh halimden depresif biriymisim gibi anlaşılmasın aksine pozitif enerjisi yüksek biriyim ama ara ara da olsa ani yalnızlık hissi beni kaplıyor.

Duygularımı bastirsam da verdiğim tepkiler bana fayda sağlamayacağı için tepki vermiyorum. Hiçbir zaman bir faydasını göremedim. Hep mantigimla hareket etmek zorunda kaldım hem pişman da ettirmedi. Duygusal çok az hareket etmişliğim vardır onlarda pişman oldum

Yüzleştiğim zamanlar oldu tabi ki. İçimde bastırdığım duygular olduğunun farkındayım. Aslında çevremdeki insanlar da biliyor bu ruh halimi. Çünkü bazen tepkisiz kalabiliyorum gerçekten beni üzen şeye karşı.

Hiç yalnız olmama rağmen yalnız hissediyorum. Ailem ve arkadaşlarım bana destek olsa da sevgilerini hissetirse de yine içimde bir boşluk var dolduramıyorum. Kendimi karşısında salıp ağlamak sığınmak istediğim biri olsun istedim sanırım bilmiyorum

Evet olabilir ama bulmak ve aramak için hiçbir çabaya girmiyorum. Birini tanıyabilmek için adımlar atamıyorum ve içimden de gelmiyor

Birkez yanlışları bile bile kabullenip adım atmak istedim. Sonra zaten yine de gerçekle yüzleştim. Aslında kendime itiraf edemediğim şeyde buydu. Ben baştan biri bildiğim halde bütün olmazlara rağmen tanımak istedim. Bütün bunlara rağmen onca şeyi göz ardı etmeme rağmen yine de adımı atmadı. Yüzleştiğim şey yanılmamis olmaktı

Teşekkür ederim ama ne anlatacağım da belli değil. Yazdıkça ağlıyorum saatlerdir tutuyordum kendimi

Teşekkürler sağolun. Aradığımda beni dinleyecek ailem ve arkadaşlarım var açıkçası ama farklı bir yalnızlık bu içimde adını koyamadığım ya ben yapmasam şu halleder dediğim de aklımda artık yük olur muyum hissi olsun istemiyorum. Ne ailem ne de arkadaşlarım bana öyle bir hissiyat vermedi ama ne zaman birinden bir yardim istemek durumunda kalsam kendimi çok kötü hissediyorum karşı taraf ne kadar nazik olsa da

Çok teşekkür ederim bir çözümden ziyade açıkçası hiç tanımayan insanlara yazmak Belki daha kolay geldi

Şu an bu şekilde sadece yazmak iyi geliyor teşekkürler

Problemlerim yok aslında sadece kendimi çok yalnız hissediyorum bazen. Tamamlanmamış şeyler hissediyorum içimde

Ne gibi?

Aslında dediğim gibi yalnız biri değilim. Anlaşılır ve net biriyimdir de. Sadece bazı zamanlarda böyle sessiz sakin salmak istiyorum kendimi zararsız

Yok çok sık olan bir şey değil aslında. Hatta şu an komşum (aynı zamanda iş arkadaşım geldi) geldi. Hemen modumuz yükseldi sarma getirmiş artık modum yüksek

Bir ara düşündüm ama evde yapabilmem imkansız açıkçası. Temizlik noktası ve ekstra sorumluluklari benim için çok sıkıntı açıkçası

Evim 1+1 ve mutfak Amerikan mutfak tarzı. Diğer haliyle ben temizleme noktasında yapamam maalesef kumunu falan. Ve yoğun çalışıyorum çok ihmal etmiş olurum yazık hayvana

Teşekkürler. Kedileri çok severim hatta ilk yalnız yaşamaya başladığımda almak için ona uygun süpürge falan da aldım ama ailem biliyor ben biraz fazla hassasım ve evin içinde anı hareket eden şeyler beni korkutuyor. Özellikle uykudayken sesler duymak ve yanıma gelmesi beni korkutur

Maalesef ya. Önceden evimiz müstakildi sürekli etrafta kediler vardı ama evde yapamıyorum ben. Kumunu temizlemek, maması, hastalığı vs falan. Kaldı ki çok kafaya takarım ona bir şey olursa. Psikolojik olarak çökerim

İnşallah teşekkürler. Sağolun

Çok teşekkür ederim. Sizde aynı sekilde. Şu an iyiyim açıkçası arkadaşımın gelmesi iyi geldi. Burnun kızarmış neden ağlayıp kafaya taktın diye kızdı biraz bende güldüm geçtim. Zaten geçti de hallederim dedim merak etme diye

Teşekkürler çok naziksiniz. Aslında çevremdeki insanlara sahip olduğum için ben şanslıyım diye düşünüyorum. Bu dünyada benim en büyük nimetim oldu sanırım

Teşekkürler, siz bu şekilde söyledikçe mahçup oluyorum bu denli sözleri hakedecek biri olduğumu düşünmüyorum. Kendime karşı güvensiz değilim ama bu ovgulere o denli mazhar değilim

Maalesef sosyal aktivitem yok. Eskiden vardı ama farklı bir şehirde daha çok iş odakli çalışıyorum ve yoğunum. Ara tatillerde bir yerlere gidiyorum sadece. Geri kalan hayatım ev iş.

Evet aslında beni bu bunaltıyor ama günlerim yoğunluktan dolayı o kadar hızlı geçiyor ki tatil günüm neredeyse hiç yok. Her gün çalışıyorum ve gücüm yetiyorken para biriktirmek istiyorum. Köşede birikimim olmayınca daha da çalışmak istiyorum.

Bu sene böyle çalışmayı göze aldım artık inanın geri dönemem. Az çalıştığım dönemde de sorunlarım, üzüntülerim oluyordu. Şu an gücüm yetiyorken çalışmak istiyorum açıkçası. Kendimden başka sorumluluğum yok. Evde beni bekleyen yok. Haliyle bu sene ne kadar birikim yapsam o denli kâr benim için.

Bir ara boyama işine sardım kendimi iyi geliyordu şimdiler evde spor yapayim diye pilates seti falan aldım ama onda da daha yeniyim

Ya bende farkındayım hobi edindikce daha iyi hissedeceğimi ama şöyle bir durum da var insan her zaman sonsuz mutluluğa sahip olamaz ki. Ben bazen birşeylere üzülmüş olmayı sorun etmiyorum. Kendimi evdeyken geliştirmek istiyorum. Kitap okumayı seven biriyim mesela ama bu aralar hep telefonda dolanıp duruyorum aslında istesem yine şu boş saatlerde okuyabilirdim. Kendimi dini konularda geliştirecek şeylere odaklanabilirdim ama ben Instagram da dolanıyorum, dizi vs falan izliyorum ara ara. Yani aslında evdeki o boş saatlerim verimsiz

Estağfurullah neden sorun edeyim incelik edip yazıyorsunuz. Rahatlattiniz beni. Benim zaman ayırdığınız ve vaktinizden aldığım için kusura bakmayın demem lazım asıl

😅😅 sorunda o işte doğrusunu biliyorum ama yapmıyorum. Nasıl yapacağımı bilmiyor olmamdan değil yapmayı isteyip yapmamak 🫠

Aynı şekilde. Şimdi burada biraz farklı bir algı var. Biriyle konuşmak vs falan farklı bir yere çekilebiliyor ben o konuda biraz dikkat etmeye çalışıyorum sizden yana bir rahatsız hissi oluşmadığı için bende rahatladım. Teşekkür ederim bu yüzden

Öğretmen olmam ve öğrencileri sürekli çalışma düzenine ayarlamam dışında sorun yok 🫠 bende biraz şey var bir fikre tam olarak odaklanmadan yapamıyor olmak. Yani doğrusunu biliyorum sonuçlarını da biliyorum. Yaptıkça bana olan artılarını da biliyorum ama başlama fitili bende kolay oluşmaz.

Ne gibi olacak ama benim tempom yoğundur ve ben hala internette dolanıyorum 😅 çoğu zaman 3 gibi yatıp sabah 7.30 uyanıyorum sonra iş güç vs

Beyefendi yalniz sabah 8- 8.30 da evden çıkıyorum akşam 8 e kadar ve üstelik çoğu zaman evde işlerim devam ediyor 9 a kadar. Ve her gün farklı saatlerde olsa çalışıyorum

Ne iş yapıyorsunuz? Yazılım mı?

Garip ilk kez bir tekelciyle konuşuyorum. Sanırım fazla önyargılıyım. Bu şekilde bir konuşma tarzı beklemezdim sanırım

Ondan değil açıkçası ben dindar bir hayat yaşayan biriyim, alkol orada dursun ağzına sigara dahi sürmemiş biriyim açıkçası. Ve çevremde son bir seneye kadar hiç içen tanıdığım dahi yoktu. Ki hala yanımda içen biri olmadı. O yüzden bilmediğim bir alem gözüyle bakıyordum biraz ondan

Yani pek uğramıyorum buraya. Düzenli yazma sorumluluğu beni strese sokabilir 😅 çünkü dediğim gibi yoğunum maalesef

Konuşup vakit ayırdığınız için teşekkür ederim ama dediğim gibi ara ara olsa bir konuşma hali bir başka rutine dahil olmak benim için zor. Beni düşünerek dahi olsa söyleseniz de üzgünüm bir ara ara da olsa konuşmalara devam etmek pek sağlıklı olmayabilir. Başka bir alışkanlığa sebep olabilir

Teşekkürler. İyi geceler bu arada. Tekrardan teşekkür ederim başından itibaren yine de tavsiyelerinize uymaya çalışacağım