Seni korkutan derinlik mi yoksa karanlık mı?

Karanlık korkutur. Günlük güneşlik bir havada veya en parlak ışıkların altında dahi insanı esir alabilen, kimi zaman etrafa bakıldığında fark edilebilen ve nihai olarak gerçek karanlıkla buluştuğunda düşünce ufkunu zifiri karanlıklara doğru açabilen bir his çünkü. Derinlik ne kadar olursa olsun ışık ve umut varsa çıkman o kadar kolay dır. Kaldı ki şöyle geçiyor bir yerlerde:

"neden karanlık her yer; gözlerim mi açıldı yoksa.."

Karanlık korkutucu.. Ne zaman, neyin, nereden geleceğimi bilmeden açılmak,. geri dönüşün bazen mümkün olmayacağı yollara sürüklenmemize neden olurken, derinliğin ulaşılabilir bir tarafının olduğunu varsayarak ilerlemek en azından o umudu içimizde taşımak anlamında heves ve azim noktasında keyifli olabilen bir yolculuk olduğunu düşünüyorum..