Davranış bozukluğuna tepkiniz ne oluyor?

Ben psikolog değilim o yüzden bu tür insanlara karşı görmezden gelme eğilimi gösteriyorum. Bu tarz hareketleri ve tavırları sıradan bi çalışandan daha çok görmüş, bilmiş insanların yönetmesi gerektiğini düşünürüm. O kişiyi yönlendirecek olan, tavsiye verecek olan bir tık ağırlığı olan abi faktörü görevini üstlenmiş bi adam lâzım.

Davranış bozukluğuna tepkim genellikle anlayışla başlıyor. İnsanların davranışlarının altında bir sebep yattığını düşünürüm; belki geçmiş deneyimler, belki duygusal boşluklar ya da iletişim kurmakta zorlanmaları... Önce anlamaya çalışırım. Tepki vermek yerine, sakin kalmayı ve durumu çözebilecek bir yol bulmayı tercih ederim. Ancak, saygı sınırları aşıldığında ya da bu davranış bozukluğu tekrar eden bir hal aldığında, kendimi korumak adına mesafe koyarım. Hem kendime hem de karşımdakine faydalı olabilmek için sabırla yaklaşırım ama gerektiği yerde sınırlarımı da çizerim.

Niyet kötü olmayabilir ama kişi yaptığı davranışlarına dikkat etmeli, sorumluluğunu almalı diye düşünüyorum. Heleki toplum içinde kimseyi rahatsız etmeye kimsenin hakkı yok. Aklı baki değildir o ayrı ama bunu bilinçli olarak yapıyorsa büyük sıkıntı olur. Tepki alır.

Ben de cins biri olduğumdan olsa gerek, diğer garip insanlara çoğu insandan daha anlayışlıyım. Ve kişisel alanıma girilmediği veya rahatsız edilmediğim müddetçe birilerini kolay kolay terslemem. Aksi haldeyse pek hoş biri olmuyorum.