Yalnız yaşlanmaktan korkuyor musunuz?

Bilmiyorum ama ara sıra düşünüyorum ara sıra bunu. "Her tercih bir vazgeçiştir" diye yazmıştı bir zamanlar Can Dündar, bir zamanlar Can Dündar' ı severdim ve o zamanlar yazdıklarına da bakarım ara ara. Başlıkla ne alaka diyenlere biraz sabır öneriyorum.
yalnız yaşamak ve ölmek bazen bir tercihtir: Belki bencilsinizdir, belki paylaşmak, hayata karışmak, sorumluluk almak istemiyorsunuzdur. kendi kozanızda, kendinizle ve belki de anılarınızla yaşlanmayı seçmişsinizdir. belki de kendinizi tanıyorsunuzdur, iki üç beş kişi yaşayamayacağınızı biliyorsunuzdur.
Yalnız yaşamak ve ölmek bazen bir vaz geçiştir: O ya da bu sebepten hayatınızın merkezine birilerini oturtamamışsınızdır, ya da oturtuklarınızın kıçına batmıştır bir şeyler kaçıvermişlerdir ve siz artık kimseyi istemiyorsunuzdur. Canınız o kadar yanmıştır ki bir dahası bünyem kaldırmaz dersiniz ve geri kalan kısmını hayatınızın sessiz, sakin sadece gözlemci olarak geçirmeye karar vermişsinizdir. Belki ikisi birdendir, belki hiç biridir, belki kendinizce bambaşka sebepleriniz vardır. ama sonuçta "yalnız yaşlanmak ve ölmek" başta kulağa ürkütücü gelse de sonuçta bir tercihtir, bir vazgeçiştir.