Moodum cok düşük açım yemek bile yiyesim gelmiyo bu neden?

Bu depresyonumun bilmem kaçınci gecesi yolda yürümekte ruhum rotasi belirsiz kalabaliklari yarıp geçerken sessiz çığlıklarım insanların yüzüne tokat gibi çarpar bi el yabanci yukari kalkar bende sendenim neden bu tenha sehirde bizden yok der ruh cevap verir biz yok olanlarız yanarken dibine kadar küllerimizi havada uçusan yapraklar gibi savurur kasvetimiz zindan gibi gögüs kafesimiz hisleri gecirmez sevilmeyizde pek insanlar ötekileştirir bizi onlar kadar düz düşünmedigimiz için tek şikayetleri sığ beyinli olmayişlarımız kursagim küçük bi yara kabuk baglamadan yillarca büyüdükçe büyüdü sonunda bogazım ses telleriyle irtibati kopardi o yuzden yazdiklarimi sessiz okuyun anlamanız için yerinde bi tavsiye