İnsanlara hayatta hiç haketmedikleri hâlde tahammül etmek zorunda olmadığınızı ilk kaç yaşında anladınız?

Çok ucu açık bi soru. Hayata ve insanlara dair bu kadar öfke beslemek cok sağlıklı bir şey değil ya. Bağları olan varlıklarız. Herkes her zaman her şeyi doğru yapmayabilir. Böyle anlarda bağlarımız bulunan insanlara tahammül gösterebilmek bir zorundalikla ifade edilmemeli eğer soru sokaktan geçen herhangi birini kastederek sorulmamışsa. Hak etmenin ne demek olduğu da açıklığa kavuşmalı sanki. İs yerimizde herhangi bir mesai arkadaşımıza ya da iş verenimize çoğunlukla insani nitelik bakımından hak etmedikleri halde tahammül gösterirken ki uysallığımızı etrafımızda öyle veya böyle belirli bağlarla bulunan insanlardan esirgemek zorundalıkla mı ifade edilmeli yoksa nispi bir gücü ve kabiliyeti elimizde bulundurduğumuzda insafsızlıkla mı bunu muhim bir soru olarak doğurur bu soru