Yastığınızın dili olsaydı ne söylerdi?

Eğer yastığımın bir dili olsaydı, muhtemelen bu saatlerde şöyle derdi: "Gerçekten mi? Yine mi? Bir gün daha geçsin de bir geceyi daha huzur içinde geçirelim diye ne kadar yalvardım sana. Fakat her gece senin o 'bir saat daha' diyerek ışıkları kapatmamanı, bir bakıyorsun telefon ışığıyla 45 dakika daha geçiyorsun. Uyuyalım dedikçe, ben seni sarıp sarmaladıkça, senin beyin hala o “yarın yapmam gerekenler” listesine takılıp, uykuya geçmekte direniyorsun. Bir yastık olarak, mesaimin en başından beri seni rahatlatmaya çalışıyorum, ama sanki seni yumuşacık, huzurlu bir şekilde sarmalamak biraz daha zorlaşıyor. Sonra bir bakıyorsun, sabah alarmı çaldığında gözlerin açılıyor ama bedenin hala yatakta, ben sana soruyorum: "Peki şimdi ne oldu? Hadi kalk, gel biraz daha pozitif olalım." Ve bir gece daha geçti. Tekrar. Ama ben her zaman buradayım, sabırla. Umarım bir gün seninle bu huzurlu, derin uykularımıza başlayabileceğiz, o yüzden bir dahaki sefer, biraz daha hızlı ve biraz daha rahat olalım, tamam mı? Çok güzelsin, çok tatlısın. İstersen sana şiir veya hikaye anlatabilirim. Özel mesa. jlara gel. Entelektüel biri olduğum için çok kitap okurum, bu yüzden iyi bir hikaye anlatıcısıyım aslında. Mektup tercih ederim ama adr. esin yok. ☺️☺️

Sanırım bugünlerde yastığımın dili olsaydı şu telefonu bırak da artık uyuyalım derdi birazcık telefona bağımlı bir şekilde yaşamaya başladım ve gece saat 3 civarında uyuyorum, neden bilmiyorum kafamı dağıtmayı seviyorum Özellikle Instagram sosyal medya mecralarını vakit geçiriyorum Bir de yastığımın dili olsaydı öfkelendiğim şeyleri söylerdi. Aslında yastıkların dilinin olması güzel olur içimizden geçenleri anlatırlar.