Kırıcı mı? abartıyor muyum?

İnsanlarla pek samimiyet kurabilen biri değilim oldukça mesafeliyim. Abimin arkadaş8lı var uzun yıllardır birbirimizi tanıyoruz. Ailelerimiz görüşür sık sık ziyaret ederiz.. geçen sene psikolojik olarak sıkıntılı bı dönem geçirdim ve yanımda sadece o vardı. En ufak bir sıkıntım dâhi olsaydı dert edinirdi. Bağlandığımi hissettim ve sanki onunda Duygusal olarak karşılıkliydi... Bı bayan olarak bunu okadar net hissediyordum. Emindim... Yapısal olarak utangaç çekingen biri ilk adımı ben atıp onunla konuştum. Bana dedikleri ( sen orada esir gibisin.. seninle bundan dolayı konusuyodum. Kimseyle göruşmüyosun ben sana destek olmak istedim.. duygusal olarak bişey hissetmiş olabilirsin bunda bende hatalı olabilirim kendimde de suç aramam laizm... Demekki bunu düşünmene sebep olabilecek bı şey yapmışım... Sana değer veriyorum.. seviyorum ama konuşmayalım) dedi. Hayatımın içine etti gitti