Bardağı taşıran son damlaya kadar sabır edip sonra patladığınız vakit çok üzülür müsünüz?

Bu olduğunda bölüm sonu canavarına dönüşüyorum ve bu hiç hoşuma gitmiyor. O yüzden ara ara sibop gevşetirim ki sonunda kötü bir biçimde patlamayayım. En sağlıklısı.

Yok kensinlikle üzülmüyorum. Öfke duyduğum, hiç bir durumdan suçluluk hissetmiyorum. Bu duygu yaşandan soğuyorum. Sinir olmayı çok sevmem.

Üzülsem bile ağzımdan çıkan sözler ok misâli yerini bulmuş demektir. Bazen kırmak gerekir yoksa tepene çıkarlar.

Patlamak son noktam olur bu yüzden üzülmem.
patlamadan önce zaten gemileri yakmış öyle patlamışımdır.

Hayır. Sabrım taştığından pişmanlığa dair bir zerre dahi taşımam

Daha önce neden patlamadım diye üzülürüm sadece..

Yok o kadar sabretdikten sonra üzülmüyor aksine hafifliyorum

Ben öyleyim, içime atar atar sonunda patlarim. Sonrada keşke kalbini kirmasaydim diye üzülürüm

Yok genelde bunca zaman neyi beklemişim diye sorguluyorum

Hayır üzülmem. keşke daha önce hak ettikleri gibi davransaydım diyorum

son damladan sonra her yer göl olur çünkü sadece su tasmaz bardakta kırılır o damladan sonra.