Yaşadığınız olayları büyütür müsünüz, pireyi deve yapma huyunuz var mı?

mutlu cuma ogleden sonralar, saat ogleden sonra 3, bir sey yapmak icin ya cok gec ya cok erken. (sartre, bulantı) ama mesai bitimine iki saat kaldi, sevinmek icin ideal bir saat.

neyse. dun aksam yemegi icin havuc rendeliyordum. (hamarat olmasaymisim) o sirada rendeyle sag el bas parmagimi 'rendeledim'. tam olarak. yapistirdim yara bandini, havucumu rendelemeye devam ettim cunku o salata sofraya gelmeliydi! ama cok, cok canim yandi. saglak oldugum icin kalem tutarken de zorlandim, cunku tam eklem yerimden yaralanmıstım, bu yuzden sabahki derste not tutmadim. (normalde sayfalarca not tutardim, gercekten)

babama elimi gosterdim, "kedi gotunu görmüş, yara zannetmis" dedi, beni evlatliktan reddetmesin diye bir sey demedim ama abartmıyorum ya, gercekten cok canım yandi. tamam dikis atılmadı, ameliyata alinmadim, serum bile takılmadı ama babam sadece, "guzeller guzeli kızım, ben sana kıyamam, su an cektigin acıyı anliyorum ve travmatize olmaman icin bu eve bir daha havuc almayacagiz" dese olmaz miydi?

bu acıklı hikayeden sonra her havuc rendeleyişinizde akliniza ben gelecek miyim? siz de pireyi deve yapar mısınız? olaylari büyütür müsünüz? evime celenk yollasaniz uzerine ne yazardiniz?