Dünyada sadece bir gününüz kalsaydı, ne yapardınız?

İnsanoğlu hiçbir zaman bunun farkına varamıyor. Değil 1 gün anlık yaşıyoruz. Ve hiçbir zaman da hayatı tasasız yaşayamayacağız. Dünyada ölüm diye bir gerçek varken sevdiğiniz kişinin hâlâ nefes aldığına dua edin. Akşam kapıyı annenizin açmasına şükür edin. Ne bileyim bir silkelenin. Kıymet bilin sevin, severken incitmeyin. Kibir yapıp gitmesine izin vermeyin. Gün gelir öyle kayıp gider ki o eller avuçlarınızdan feleğiniz şaşar, dünyanız durur. Derler ki hayat devam ediyor. Ama öyle kolay olmaz. Önce gülüşünüz kayboluyor sonra da neşeniz. Siz siz olun şu hayatta hiçbir şey için karalar bağlamayın. Özlemekten ciğeriniz solmadan soluğu yanında alın. Sarılın. Teni hâlâ sıcakken. Kaybetmeden sevin yoksa çok geç oluyor artık.

Ben hiç bir şey yapmazdım galiba. Sevdiklerimle (çok azlar zaten) vedalaşıp onları bir gün önceden üzmenin alemi yok bir kere. Benden sonra ne kadar üzülecekleri ise açıkçası hiç umrumda değil. Bugüne kadar yapmadığım ibadetleri tek seferde halledecekmişim gibi namaza durmak da Allah'a saygısızlık olur her şeyden önce. O kadar insanı öldürmeye de üşenirim kesin. Velhasıl bu iyi bir şey mi kötü mü bilmiyorum ama yarın ölecek olsam son kez yapmak istediğim hiçbir şey yok benim. Harbiden yok. Aklıma gelen en güzel seçenek şu. Yarın öleceğimi bilsem yatar uyurum. Bir iki film izlerim belki, sonra da fosur fosur uyurum. Zaten hayata öyle sıkı sıkıya bağlanmayı da beceremediğim için ne üzülürüm ne panik yaparım ne de rahatımı bozarım. Yatar uyurum valla hepsi bu.

Fatih veya karagümrükte kalabalık bir kahvehaneye girip herkes beni dinlesin diye bağırmak. Bütün kafalar bana dönünce, bütün kalabalığa hitaben ana avrat dümdüz küfür edip hızla koşarak kaçmak. Bir ömür yaşayamadığınız heyecanı adrenalini bir anda yaşamak gibi çılgın mı çılgın bir fikri hayata geçirebilirim :D :D. Yaşayanlar bilir harikadır.