Erkeklerden her geçen gün nefret ediyorum. Normal mi?

Biliyorum iyi erkekler var ama nedense en iyi erkek bile bana belli yerlerde dayanılmaz geliyor. Yani resmen erkeklerden nefret derecesindeyim ama hala onlardan hoşlanıyorum. Mesela sevgili olmak falan evlenmek bile gereksiz geliyor dayanamıyorum erkeklere uzun süre gına geliyor. Hoşlandığım da çok erkek oldu bir noktada onlardan da tiksindim ve yaptıklarından dolayı sinirlendim. Yani erkeklere sadece bakılacak bir tablo gibi görmeye başladım. Daha zaman var tabii inşallah değişebilir bu hislerim. Bu arada dersenizki sen iyi erkekle karşılaşmamışsın. Emin olunki karşılaşabiliceğim en iyi erkek babamdır mesela. Ama bir süre sonra babama bile tahamülüm olmuyor. Diyorum ki onun gibi bir erkekle evlenmek istemem herhalde. Bende mi sıkıntıntı konuşalim birazcık