Bütün duygularımızı bir insanda harcayabilir miyiz?

Genellikle o yorgunlukla harcadık zannederiz ama öyle olmaz. Duygular tükenip biten şeyler değil şekil değiştiren şeylerdir. Mesela ben lisedeki ilk sevgilim gibi asla kimseyi sevemem bütün duygularımı onda harcadım zannetmiştim. Sonra şu anda evli olduğum insanla tanıştım. Haklıymışım aslında evet onu ilk aşkım gibi sevmedim. Çok daha farklı sevdim. Artık büyümüştüm ona karşı çocuksu bir kıskançlık çocuksu bir yoğunluk vb. Hissetmiyordum onu daha olgun bir şekilde seviyordum ama gerçekten çok seviyordum/seviyorum ve bu iki hissi kıyaslamak bile aslında çok yanlış çünkü tamamen farklı şeyler. Geçmiş elbette güzeldi ama artık ben lisedeki o kız değilim kimseyi öyle sevemem ki sevmek de istemem. Muhtemelen gelecekte eşimle başımıza bir şey gelirse (ki asla istemem bunu) başka birisini de eşimi sevdiğim gibi sevemem. İnsanlar büyür çünkü ve bunun bir yaşı da yok. Ki komiktir eşimle tanıştığımızda ben kendimi kimseyi sevemem yoruldum artık istemiyorum diye tanımlıyordum. İlk buluşmamıza giderken arkadaşlarıma “amaaaan bir kere de ben anlamsız şeyler yaşayım bir kere de ben eğleneyim ya” demiştim. Ve o da öyle söylemiş :D sonra bir şekilde aşık olduk ama hepsinden farklıydı. Hepsi birbirinden farklıdır aslında her zaman

Bina inanıyorum 2021 de ilk ve son kez aşık olduğumu düşünüyorum o kişiden beri duygusal anlamda çok taş oldu kalbim. Biriyle ilişkim yurumeyince ha öyle mi degip hiçbir gram üzüntü duymadan devam ediyorum eskiden günlerce kafama takardım. Onunla ayrılınca deliler gibi ağlamıştım bütün üzüntümü o an dokmusum ve bütün sevgimi onda harcamışım bibi o andan sonra hiçbir ilişki adına o şekilde ağlamadım hatta hiç ağlamadım bir kez bile. Bütün duygularımı onda kullanmışım. Eskiden sevdiğim gibi sevemiyorum hiçbir erkeği. Bitince hiçbir üzüntü duyamıyorum