Hiç çok utandığınız bir an oldu mu?

Ooo en utandığım anımı anlatayım. Üniversite zamanı bir seminere katılmıştım, ben o ara çok araştıran eden bir öğrenciydim hakkımı yemeyeyim piyasayı öğreneyim diye. Seminer veren mühendisin de sunumunu çok beğendim. Zaten paylaşımlarından haberdar olayım diye aktarımlarını faydalı bulduğum anlatıcıları internetten de takip ediyordum. Ama diğerlerinden farklı olarak bu adam beni geri takip etti. Bir süre sonra da mesaj attı seni tanıyor muyum diye. Ben de dedim böyle böyle sizin filanca şirketteki seminerinizi dinledim. Kısa bi konuştuk hedeflerimden bahsettim piyasayı bilmek istediğimi okurken de part time bana fayda sağlayacak bir yerde olmak istediğimi söyledim. O da gel bizim şirkete görüşelim senle dedi. Ben o esnada şehir dışındayım tabii, dedim gelir gelmez haber vereceğim. Neyse sonra döndüm İstanbul’a. Ama gidesim de gelmedi. Adamın bana yürüme ihtimali de var adam beni sosyal medyada takip ediyor, benim sunacak bir projem yok kaygım da var derken gidesim gelmedi. Ama adama söz vermişim ya, ayıp olmasın geldiğimi bilmesin istedim. İstanbul’da olduğumu belli etmemeliyim dedim ve o yüzden asla sosyal medyada bir paylaşım yapmadım. Kaç milyonluk şehir yani ben paylaşmazsam nereden bilecek. Velhasıl annemle Kadıköy’e gittim. Ben yolda yürürken mikrofonlu bir kadın ve kameralı bir adam peşime takıl, ropörtaj yapmak istiyoruz bir soru soracağız. Bu arada show tv 😂 dedim yok istemem. Ben istemem dedim onlar soralım dedi sormuş bulundu ben de cevap vermiş bulundum. Dönüşte de anneme diyorum ki anne beni yayımlamasalar bari. Neyse bir sürü insanla konuşuyorlar ben mi çıkacağım televizyona amaan dedim. Sonra metroya bindik dönüyoruz annem bir köşede oturuyor ben ayaktayım. Birkaç durak sonra benim olduğum vagona bu adam binmesin mi! Yüzüme dikkatlice baktı ve gitti annemin yanına oturdu 😀 ben de dedim neyse beni fotoğraflarımdan tanıyacak hali yok ya. Kafamı çevirdim görüş açısına girmemeye çalışıyorum. Sonra annemin diğer yanındaki kalkmış annem ismimle seslenerek gel buraya otur diye bağırmasın mı! İçimden dedim yuh anne soyadımı da söyleseydin. İsmi duyunca adam dönüp tekrar baktı ben tabi yerin dibindeyim, bayağı utanmıştım. Herhalde utandığımı anladı çaktırmadı ama tanıdığına eminim. Velhasıl, ertesi gün benim ropörtaj sabah haberlerine de çıkmış zaten. Bu da böyle murphy kanunlarını dibine kadar yaşadığım bir anıdır. 😊