Hangisi daha zor? Aniden kaybetmek mi, yavaş yavaş kaybetmek mi?

Hiç şüphesiz ani kayıplar şöyle örneklendirecek olursam yıllardır hasta olan birinin ölümü acıtır ama beklenilmiş bir acıdır o rahatsızlığından dolayı o hastalığından dolayı öleceğini biliriz bugün olmasa yarın deriz ölümü aklımızdan geçmiştir ama bir gün evde dururken kız kardeşine araba çarptığında kaybettiğini duymak çok başka bir şeydir mesela Hiç daha önce düşünülmemiş akla bile gelmemiş felaket bir olaydır İşte bu iki örnekten yola çıkarak yavaş yavaş ölmek kişi için ne kadar acı verse de karşıdaki insan için daha alışılabilir bir duygu aniden ölümler ise karşıdaki için çok zor bir durum..

Ani kayıp beklenmedik bir darbe gibidir, şok ve inkar duygularını yoğunca yaşarız. Öte yandan yavaş yavaş gerçekleşen kayıp hazırlıklı olmayı da beraberinde getirir. Acıyı hafifletse de uzun bir süreç olduğu için duygusal enerjimizi tüketebilir, bu yüzden hangi durumun daha zor olduğu kaybın niteliğine, kişiye olan yakınlığa ve kişinin karakterine göre değişir

İkisi de kendi içinde zor aslında.

Aniden kaybetmek, bir şok ve hazırlıksızlık içinde bırakırken, yavaş yavaş kaybetmek, o acıyı uzun süre hissetmek ve çaresizliği yaşamak demek.

Hangisinin daha zor olduğunu yaşanmadan bilmek zor, ama sanırım her iki şekilde de sonuç aynı, sevdiğini kaybetmenin acısı...

Aniden cünkü vedalaşamiyorsun bence belki son sözün vardi bi düsüncen vardi paylaşmak istediğin... tabiki yavaş yavaş gidende aci icinde ola bilir, yinede yanindasin Allah hayirli ve güzel yaşam ve hayirli, güzel ve rahat bi ölüm nasip etsin hepimize