Kafama göre bişeyler yazmayi seviyorum arada bi normal hissettiriyo beni siz sevionuz mu?

Alkışların sessizligi bulaşıci bi hastalık bakışların sahteligi kafiyeli bi yalnızlık sonum ardım önüm koca kalabalık balıklama dalarsın bu karanlığa olmuyoken aydınlık seversin hiç bulamadigin bi hissi arar gibi hayati kaçamazsın ama tabi ellerin bağlı salıncakta sallanır kafan duman yükselirken ağırdan çalar arka fonda sabah fabrikam sızar beynine büyüyorken dram film gibi geçti ömrüm sığmazdı hani ekrana yüzüm buluşursun elinde olmayan sebeplerle bi gun tenhada rahat ol o seni anlıycak ne de olsa o da senden yüz bulucak kuş uçucak kafan kopucak suratın karardıkça hastalığın bitecek sanarsan yanılırsın çocuk harbi cocuksun inanmayi sectigin tercihlerinle bi bütünsün yaşın bi ömür sen 24lük hüzünsün * kol gezerken bulaşılamaz kötüsün iyisini bulamayan vicdanın körüsün sigaramda kalan son arta kalan tütünsün dumanı iz yapıcak çünkü ruhun bunu ariycak kapiylara kariscaksan adini sil uzaklaş bagdaş kur karanlıkta kafana doğrult silahı vur ve kaç noluyo bu hikaye diye tuhaflaşmaktan keçilerle muhattap olucaksın bulucaksın sonuna dogru bu bi tiyatro seyircin gözlerindeki yaş