Zaman geçtikçe daha çok mu koyar?

Zamanın her şeyin ilacı olduğu söylenir ama bence bu tamamen doğru değil. Zaman, bazı şeylerin üzerini örtse de gerçekleri daha net görmemize de sebep oluyor. İlk başta şok yaşarız, anlamlandırma belki mümkün değil. Sonra zamanla her detayı fark ederiz ve o farkındalık bazen daha çok acıtır. Ama bence esas mesele, o farkındalık ile yüzleşip büyümek, güçlenmek. Zaman, iyileşmek için bir araç ama asıl ilaç, insanın kendisinde. Acıyı kabullenmek, ders almak ve yola devam etmek de bizim elimizde. Yani evet, zaman koyabilir ama aynı zamanda iyileşmeyi de getirir, eğer biz izin verirsek

Zaman geçtikçe düzeliyor, değişiyor bazı şeyler. Yaralar iyileşmiyor belki ama izi kalıyor üzerinde. Porselen bibloyu nasıl yapıştırır bir kenara koyarsın ya dokununca tekrar dağılmasın diye, işte zamanla da dokunmaz olursun tekrar zarar görmemek için. Bazı şeylere ne kadar dayanır insan bilmiyorum. Belki uzun süre dayanır belki hiç dayanamaz. Ama yaşamak için dayanmak lazım. Genelde kendimiz için yaşamıyoruz zaten. Hep başkaları için. Zorunda olduklarımız için. Yine onların iyi olması için yaşamaya devam etmemiz lazım. Hayat acımasız. Bir şekilde gelip geçiyor. Geriye dönüş yok. Düzeltebilecek bir şey yok. Olan izlerle devam edeceğiz. Hayat bize ne zaman doğruyu söylerse ne zaman gülerse artık. Belki bir gün güler.

insan olmanın, beden bulmanın, maddeleşmenin getirdiği o müthiş kavram zaman. insanın doğasında var. çok değerli olan zaman. her şey güzelken engel olmak isteriz zamana, canımız yandığında çabuk akmasını isteriz zamanın, beklenti olduğunda bir an önce gelmesini arzularız o anın. beklentimiz hüzün doluysa hiç gelmesin isteriz o anın. zaman en değerli olgumuzken, en büyük düşmanımızdır da. bize hayat verenken zaman bizden hayatımızı alandır da. acaba gerçekten zaman çok mu önemli yoksa bir yanılsama mı. yoksa zamanın çok hızlı akıp geçmesi gerek te bizim bir an önce kurtulmamız mı gerek insan olmaktan, beden bulmaktan, maddeleşmekten.