Koskoca dünyada benimle konuşmaktan haz alacak biri dahi yok mu ya?

Bak. Eminim ara ara seninle konuşmak isteyen birilerinden mesajlar alıyorsundur. Ben hiç almıyorum. Çabaladığımdaysa umursanmıyorum, beğenilmiyorum, kimsede ilgi uyandırmıyorum. Bu çok acı bir durum, anlatabiliyor muyum? Acınası bir halde hissediyorum.

Neyim beğenilmiyor bilmiyorum. Olaylara farklı açılardan yaklaşıyor olabilirim. Ama yine bir şekilde düşünce tarzımdan hoşlanan veya ne bileyim, konuşma şeklimi, üslubumu beğenen birileri elbet olmalı değil mi? Peki neden yok?

Mesele yalnızlık, evet. Aslında yalnızlıkla derdim de yok. Mesele gerçekten kimsenin beni konuşmaya değer görmemesi ve benimle birlikte zaman geçirmekten zevk alacak birini dahi bulamamam. Bu böyle olmasaydı yalnızlık bir tercih meselesi olurdu ve inan bunu kafaya takmazdım

Bak. Mükemmel biri değilim. Herkesin suyuna gitmem ve kalıpları uymayı da sevmem. Bu beni zor biri yapıyor olabilir. Hatta belki tahammül edilmesi güç biri. Ama yine de elbet birileri olmaz mıydı, bu zor kişiyi dahi arzulayacak, karakterinden hoşlanacak? Sorun bu. Kimse konuşmak istemiyor benimle. Ve ben sahip olduklarımla kimsenin ilgisini çekmiyorsam, ve birinin dahi ilgisini çekebilmek için kendimi değiştirmem gerekiyorsa, hiç yaşamayayım daha iyi. Herkes olduğum halimle kabul etsin beni de demiyorum. İnsanlarla anlaşamayabiliyorum. Tamam bir başkasıyla tanışırım, iletişimi sürdürmeyiz olur biter. Ama kimse mi olmaz be arkadaş ilgisini çekeceğim?

Belki de öyleyimdir. Ama yaptığım bir şey yok ki, insanları kendimden kaçırayım. Onların ilgisi çekmeyişim egomdan ziyade, aynı kafa yapısında olmamızla ilgili olabilir belki. Çünkü asosyel biriydim ben hep. O kızların ilgisini çeken erkekler gibi ortamdan ortama koşmadığım için nasıl ilgi çekici olabileceğimi bilmiyorum. Ya da işte bu ilgi çekici tavırlar bu yüzden karakterime işlemedi. Ben mağaramda kendimi eğittiğimle ben oldum. Böyle soyutlanmış biri olarak iletişim kurmaya çalıştığımda farklılığımı hissettiriyor olabilirim. Ve bu farklı canlı kimsede ilgi uyandırmıyor olabilir.

Yıllardır bu muameleye maruz kalan biri ne yazık ki hemen öyle mutlu olamıyor. Teşekkür ederim yine de. Burada teşekkür belki anlamsız. Ama öyle bir haldeyim ki ne diyeceğimi bilemez oldum

Ya tek sebebi olabilir. Sıkıcı olmam. Mesele kendim ve kimsede ilgi uyandıracak bir şeyden bahsetmiyor oluşum olabilir. Kimse de bu sıkıcı olayla ilgilenmek istemiyor değil mi? İlgi çekici olmak için şekilden şekle mi girmem, üzerine saatlerce düşünerek mi konuşmalıyım? Eğer karakterim sıkıcıysa ben buyum çünkü, sıkıcı biri.

Ya sen de herkesin yaptığını yaptın ya

Bu denli yalnız olmasaydım bunu sorun da etmezdim. Ara ara hatta belki sürekli birilerinden mesajlar alan biri bunu anlayamayabilir. Neden bu kadar sorun ediyorsun ki bunu diyebilir. Halbuki sen de aynı muameleyi görsen benden farksız hissedeceksin.

Birilerinin görmezden gelmesi veya cevap vermemesi takıntı seviyesinde kötü hissettiriyor artık bana. O noktaya eriştim

Edeyim

Ne olacak, debeleniyorum işte. Artık iş, kafa dağıtabilmek için birileriyle tanışmaktan da çıktı; acaba benimle konuşmaktan zevk alacak birileri var mı bu dünyada? diyorum.
Görünüşü, sesi, parayı, onu bunu boş ver. En temelde benim kafa yapımdan hoşlanacak hiç mi kimse yok şurada? İletişim kurmaya çalıştığım herkes neden beni görmezden geliyor. Bu denli mi sıkıcı biriyim ben?
Bunu kafaya takmış bir insan, kimse tarafından zaman geçirilmeye değer olarak görülmediğini düşünen biri, nasıl yaşayabilir? Nasıl zihninde ona acı veren kötü düşüncelerden sıyrılıp başka şeylere odaklanabilir?

25 yaşındayım. Adanalıyım ama İstanbul'da yaşıyorum.

Konuşmayı istemen gerçekten hoş. Bunu ben de isterim. Keşke bu, bu tarz bir soru altında gerçekleşmesiydi. Kim, neden acımaksızın böyle sorunları olan biriyle konuşmak ister onu da bilmiyorum

Niçin cevap vermedin. Sorunum ne benim? Kötü mü pazarlıyorum kendimi insanlara? Çok mu aşağıladım kendimi de kaçtın? Bari giden bir şey söylesin. Cidden hiç iyi değilim.

Neden ya neden? Nedenini söyle.
Kafayı yiyeceğim. Türkçem güzel, düşünüyorum, yazdıklarımda aptallık da yok. Neden bu denli görmezden geliyorum ben?

Üzgünüm iyice kafayı yedim.

Gizliden çıkarsan istek atabilirim.

Sorudayken çıkamıyorum ki

Neden bu denli utanç verici bir soru senin için bu

Olur

Beğenen hesaba takip isteği attım