Hayat sana hangi önemli dersleri öğretti?

O kadar şey öğretti ki hangisini söyleyeyim bilmiyorum, devamlı bir yerlerden bir yumruk gelir bazen karşılarsın bazen karşılayamazsın yığılırsın yere, önemli olan kalkmak veya kalkamamak olduğu anlarsın, ama o yumruk için şükür edersin çünkü o yumruk sana farklı bir bakış açısı sağlar önemli olan olan o açıyı yakalamak bazen güç bazen de yığıldığın yerde kalmak istersin. Bir diğeri ise vicdansız ve kötülük huyu olan insanımsılardan uzak durulması, Ben iyi niyetliyim anlatırım anlar falan diye asla düşünmeyin. Çünkü o insana bir şeyler anlatmaya vicdanlı olmaya çağırdıkça siz de kötü oluyorsunuz sizi bulunduğu kötülüğe çektikçe ağzınızdan çıkan her sözcük yüreğinize giren her duygu tıpkı o karşınızdaki insanımsı gibi kötüleşiyor , çirkinleşiyor. Ha her duygunuz her kötü sözünüz elbette onun yaptıklarına karşılıktır, ona çok yakışacaktır. Ama farkına tüm o sözler, düşünceler o insanın kötülüğü eksiltmiyor, vicdan sahibi olmuyor. sizin yüreğiniz, sözcükleriniz, duygularınız kötüleşiyor. Sonra kendinizi hırpaladığınızla kalıyorsunuz. Yapmayın etmeyin, kötü ve vicdansız insanlarla kötü olmayın. Bir kelimenizi bile ziyan etmeyin insan nasıl insan olur anlatmayın.

Hayat bana her şeyden önce sabretmeyi öğretti. İstediğin bir şey hemen olmuyorsa, belki de olmaması gerekiyordur ya da doğru zaman gelmemiştir. Ayrıca, kimseyi kendimden fazla önemsememem gerektiğini fark ettim. İnsanların davranışları beni çok etkilerdi, ama öğrendim ki herkes kendi hayatını yaşıyor ve çoğu zaman kimse seni düşündüğü kadar seninle ilgilenmiyor. Bir de şunu öğrendim: En büyük mutluluk insanın kendine verdiği değer ve huzur. Kendini sevmeden, başkalarından sevgi beklemek boşuna. Hayat bazen sert davranıyor, ama bu da seni daha güçlü yapıyor. Hatalar yapmanın normal olduğunu, ama bu hatalardan ders çıkarmanın şart olduğunu anladım, her şeyin geçici olduğunu öğrendim. Ne kadar büyük bir sıkıntı yaşarsan yaşa, zamanla hafifliyor. Bu yüzden anı yaşamak, gereksiz şeyleri dert etmemek ve sahip olduklarına şükretmek en önemlisi. Çünkü hayat, fark etmeden geçtiğin anlardan ibaret.