Bu hayatta en mutlu olduğum dediğiniz bir aniniz var mi?

Benim var sanırım. Ne zaman en mutlu an deseler ister istemez aklıma geliyor. Belkide en mutlu anım değil ama o an çok mutlu olmuştum. Şimdi ben küçükken (ilkokulda yani) gerçekten fakirdik. Annem ve babam para yüzünden sürekli kavga ederdi. Sokakta fa oyun oynadığım arkadaşlarımın hepsinin ya bisikleti ya da scooter ı vardı. Mahallenin başından sonuna doğru yarış yapardık. Tabi benim bisikletim ya da scooter ım olmadığı için koşardım yarışırken. ya da arada nadiren işte onların bisikletini falan binerdim. Bir gün yine yarış yaparken , ben koşarken yani, balkondan ya abim ya annem (tam hatırlamıyorum) bana scooter alacaklarını söylemişlerdi. O kadar mutlu olmuştum ki anlatamam. Arkadaşlarıma söyleyince hep beraber sevinmiştik. Ve bu mutlu anın üzücü kısmı da var onu da anlatayım. Scooter almaya gittiğimizde adam kilomu sormuştu çünkü kiloya göre değişiyordu scooter modelleri. Bilerek kilomu küçük söylemiştik ki ucuzunu alalım. 50 liralık bir scooter vardı çok güzeldi ama çok pahalıydı o zaman için. 50 kuruşa dondurma aldığımız zamanlar bunlar. Bizde işte 30 liralık olanı almıştık. Fakat tabi çocuğum, oynarken üzerine oturdum tekerleği çıkmıştı. Hep onunla uğraşıyordum çıktıkça takıyordum. İçimde kalmış onu bile doya doya kullanamamışım. Öyle bir anı işte.