"Hiçbir zaman aklı başında vizyonlu birinin benden nefret ettiğini görmedim. Çünkü nefret sadece hayatına odaklanmayanların işidir. Kendini geliştirip, yol alan kimseyle uğraşmaz." 🌸
Yaşanan hiç bir duygu bir anda nefrete sebep olmaz. Mutlaka bir alt yapısı bir geçmişi vardır.
Basit bir taciz olayının oluşturduğu nefret hissine bakacak olursak, ya başka birilerine yaptığı da biliniyordur, ya da bakışları ve tavırları bunu yapacak kapasitede olduğunu ele veriyordur. Bu kişiden tanımadığınız halde nefret etmekte gayet doğaldır.
İkinci bir şey de bir kişinin yapma dediği şeyi defalarca yaparak kazanılan nefrettir. Veya insanların duygularını kullanarak faydalanan kişilerin uyandırdığı nefret. Kimin hangisine aşina olduğunu bilemeyiz ama nefret çok yakıcı bir duygudur.
Nefret, bana yabancı olmayan bir duygu, ama sıklıkla yaşadığım bir şey de değil. Genelde, birine ya da bir duruma karşı nefret hissi duyduğumda, bunun altında yatan sebebi anlamaya çalışırım. Çünkü nefret çoğu zaman iç huzuru bozan, kişiyi yoran bir his. Benim için bir şey ya da birisi nefret edilecek kadar kötü olsa bile, o kişiye ya da duruma mesafe koymak daha doğru bir çözüm gibi gelir. Nefreti kalbimde tutmak yerine, affetmeyi ya da o duyguyu serbest bırakmayı seçerim. Bu bana daha özgür hissettirir ve enerjimi daha anlamlı şeylere harcamama izin verir.
"Nefret" güçlü bir duygu ve genellikle oldukça yoğun bir şekilde hissedilir. Ancak, bu duygu kişisel deneyimlere, değer yargılarına ve yaşanan olaylara bağlı olarak değişir. Bunu aşina olduğum bir duygu olarak tanımlamak, nefreti anlamak ve bu duyguya nasıl yaklaşılacağı üzerine düşünmek anlamına gelir. Nefret, genellikle öfke, hayal kırıklığı veya derin bir hüsranın sonucu olarak ortaya çıkar ve çoğu zaman kişiyi olumsuz bir şekilde etkiler. Bununla birlikte, zaman içinde bu tür olumsuz duyguları yönetmek, daha sağlıklı bir zihinsel ve duygusal dengeye ulaşmak mümkündür.
Nefret duygusu bana göre bir duygu değil Bu duygu kesinlikle insanı içten içe çürüten bir şeydir Beni kırmış üzmüş birine karşı nefret duygusu beslemiş olmam ona bir zarar vermez sadece kendimi yer bitiririm O yüzden kim ne yapıyorsa ayna misali karşılığını görsün diye dua ederim
Kin ne nefret içsel kemirgendir yani aklı olmayan bu duygulara yol verir.
Bilerek isteyerek sinir bozucu bir söz ederse samimi olduğum biri o zaman nefret ediyorum senden derim ama sözde... Yoksa kimseyi o kadar önemseyemem ve kendime de eziyet edemem kusura bakmasınlar.
Nefret severim, ofke severim ama gercek ve de hakli sebepleri olmali o zaman faydali olur.
Kendimi hakli bulmak icin ugrasiyosam o zaman sahtedir cunku hakli oldugumu icten ice bilebilmem gerekir... ki ben genelde haksiz miyim acaba diye sorgularim
Şu hayatta tek bir kişiden nefret ediyorum. Ondan da ülkenin yarısı nefret ediyor. Aşinalığım sadece bundan ibaret. Nefret benim için çok güçlü bir duygu değil.
Fazlasıyla. Çok kinciyimdir. Bir insandan nefret edersem bir daha yumuşamam. Ve insanlardan kolaylıkla nefret edebilirim de. Ya bir davranışıyla ya da bir söylemiyle...
hayir, hayatimda bende derin yaralar birakanlardan bile nefret etmedim. anlik kizginlik olur benimki asla kimseden nefret etmem. hayat boyle seylere takilmak icin cok kisa ve guzel duygular varken kotu seylerle vakit harcayamam
Hayır kısa süreli öfkem oluyor sadece. Uzun süreli bir kin, nefret olmadı hiç. Derinden yara aldığım kişiler oldu ama onları da hayatımın sonuna kadar zihnimde taşıyamam.