Felsefe yapmayı sever misiniz?

Harika bir yorum..😌🙏

☺️💫

Ne gibi sorgulamalar yaptın?

Tanrının varlığı. Evrenin amacı, insanın iyiliği ve kötülüğü. İyiliğin ve kötülüğün ne olduğu. Evrensel bir ahlak yasasının olup olmadığı, ödev ahlakının etikliği, insanla tanrı ilişkisi, dinlerin varlığı, düşünceler üzerine düşünmek, kendi eylemlerimin yanlışlığını veya doğruluğunu sorgulama, düşüncelerimin ardındaki nedenleri irdeleme, ruhun varlığı veya yokluğu, mantıksal sorgulamalar, gibi bir çok alanda uzun zamanlar düşündüm.

Ayy harikaa. Kendim gibi birisi buldum. Yani ben de nedenleri irdeledim, eylemlerin neye dayanıp neyle gerekçelendirilebileceğine çok fazla düşünce harcadım, özellikle de mantıksal sorgulamalarla hayata bambaşka bir açıyla bakıyorsun çünkü hiçbir şey tutarlı gelmiyor. Peki bunu hayatına ne kadar entegre edebildin? Çünkü, yaşamak için bazen ne kadar düşünürsek düşünelim aynı yola sahip oluyoruz.

Çok değişti hayatım. Önceden aslında dar görüşlü bir insandım. Bir şey okumamış etmemiş aklımca bir fikir sahibi olmaya çalışmıştım. Sonra yolum "düşünmek" ile kesişti. Bir çok şeyi düşündüm.
En çok ta özgürlük kavramını irdelemişimdir. Hala da irdelediğim bir kavramdır, hala boyutlarını kafamda ele alır dururum.

Felsefe aslında son derece tutarlı, sadece doğru önermelerle gelmek lazım. Ve felsefe bazen kötüyü de düşünüp, kötünün de insanın doğasında olduğunu anlayıp kabullenmektir..

Bunun üzerine düşüncelerini duymayı çok isterimm, bu sohbetten çok şey kazanabiliriz üstelik yorumları okuyan birileri olursa, onlara da bir şekilde uçtan bile olsa dokunmuş oluruz. Özgürlük konusunda ne düşünüyorsun? Anlatmak istersen tabii.

İyi günler vizelere çalışıyordum anca KS ye girebildim pardon

Özgürlük konusundaki düşüncelerim şöyle

Özgürlük diye bir şey aslında yok. En basitinden,
Genetiğimiz, dna daki kodlarımız bile bizim isteğimiz dışında diziliyor. Bu ve bu dizilim sadece dış görünüşümüzü değil, zihnimizi, beynimizi, düşüncelerimizi, duygularımızı dahi etkiliyor. Tepkilerimiz üzerinde de etkili olduğu söylenebilir.
Aslında insanoğlu, tam da bu sebepten dolayı "etine kemiğine" kadar özgür değil.

Daha sonra dünyaya geliyoruz. Bitmedi, yine özgür değiliz. İlk insanlar bizden daha özgürdü evet. Çünkü az insan topluluğu vardı. Seni kısıtlayacak kadar geniş bir çevren ve yasaların yoktu.

Ormana gidip işeyebilirdi insan. Çünkü modernite dayatmaları yoktu.

Ancak şimdi yapamaz, insan populasyonu ve modernite insana bunu yapamazsın der.
Zaten insanın ormana gidip veya yolda sağa çekip insanlar içinde idrar yapması saçmadır. Çünkü attık wc ler var.
Bu örneği sadece "Ben özgür bir insanım istersem her şeyi yaparım" diyebilenlere söylüyorum.
Hayır, özgür değiller. Genetikleri de kendi istemleri dışında dizildi, fikirleri de

Kaçımız fikrimizde özgürüz.

Kacimizin fikri orijinal?
Çoğumuz bir başkalarının fikirlerini benimsiyoruz... Nerde kaldı Özgürlük? Başkasının fikrine muhtaçsın işte.

Özgürlük kimi zaman dini hususlarla da kısıtlanabilir. Ki dünya denen gezegende 8 milyar insanın çoğunluğu dindar olduğuna göre, yine özgür değiller
Bir din tarafınca kendilerine belirlenmiş bir yuvarlak dairede yaşıyorlar
Dairenin dışına çıkma hürriyetini gösteren sonsuz cehennemlik..
Sıkıysa çık bakalım..

Bir çok sebeple, insanlar özgür değil. Öyle olduklarını sanıyor veya inanmak istiyorlar.

Vizelere hazırlandığınız hâlde cevap yazma inceliğini gösterdiğiniz için teşekkür ederim. Yorumunuz benim adıma oldukça doyurucu bir yazıydı ve şimdii bunun üzerine konuşmak için SABIRSIZLANIYORUMMM! djdjhkfd evett.

Öncelikle, bekleyin bir bardak su içmem gerek dilim damağım kurudu yemin ederim off ksdfsdks tamam neyse ciddileşecek olursam... Bu yazının üstüne daha ne söylenir bilmiyorum fakat, öncelikle özgürlük dediğimiz bahsettiğiniz gibi, insanların özgür iradeleriyle bir şeyleri yapıp yapamadıkları çelişkisine yol açan bir kavram. Dolayısıyla, özgürlük kendi içerisinde uçsuz bucaksız bir durumu kapsadığından, özgürlüğü bile tam olarak tanımlayabilmek zor olacaktır. Mesela, sonsuzluk da özgürlüğe dair güzel bir paradokstur. Sonsuzluğun sınırlanabilir olmaması da özgürlüğün yokluğuna dem vurmak demektir aynı zamanda. Kısacası, özgürlük zaten mantık kurallarına sığdırılabilir bir durum olamaz. İnsanlar bu derece koşullandırılmış bir gerçekliğe ait çağda, her şeyi belirli bir sistem ve düzen içerisinde yaşıyorken ne derece özgür olabilirler? Din, çoğu bilim insanı için mantıksızdır öyle değil mi? Oysa insana mantıklı gelen zaten inançtır. İnanma isteği, kişinin hayatına faydalı bir açı yapıyorsa, mantığa göre zaten işe yarar bir konumda olduğundan mesele burada dine inanmak ya da inanmamak değil, inancı ne kadar efektif kullanabileceğimizle ilgilidir. Dolayısıyla asıl meseleyi inanç görenler ile, inanmayı da mantığa oturtmak isteyenler arasında gidip gelen bir özgürlük mücadelesinden söz ediyoruz ki temelde, bunlar bile özgürlüğe boyu yetmeyen kavramlar.

Bahsettiğin biyolojimizden, çevre düzenimize kadar işleyen özgür irade konusunda aklıma şu geldi. Evet özgürlük yok, herkes bulunduğu ortamın sınırlarına göre belirli bir noktada bulunmak ZORUNDA. Örneğin, sonsuzluğu ele alalım. Sonsuza giden sayılar düşün, bu sayılar var olan insanları ve onların yaşamını simgelesin. 1,2,3... Hatta, sadece 1 ile 2'nin arasındaki sonsuz mesafe bile. Sonsuzlukta, bir sayı diğerinden büyük olabilir fakat en küçük sayı diye bir şey olmadığından, büyüklük meselesi de göreceli bir kavram olarak karşımıza çıkıyor çünkü tam olarak bir ölçütü yok. Benden önceki sayı, benden sonraki sayı. Özgürlük de, benden önceki çağ, benden sonraki çağ ve bulunduğum ortamda duran birey olarak ben. Eskiden ormana işemek benim için özgürlükten ziyade, bir gereksinimdi. Şimdi ise, ormana işeme alternatifiyle birlikte tuvalete gitmek üzere iki ayrı seçeneğim var. Fakat, inanın hiçbirisi diğerinden daha büyük, daha özgür iradeli, daha özgür bir sonuç değil. Bu ortamda, yani bulunduğumuz, yaşayacağımız SINIRLI süre içerisinde fark edersiniz ki, koltuklar dolmak zorunda. Bir sayısı, bir olmak zorunda. Sonsuzluğu sonsuz kılan, deterministik bir ilerleme ile genişlemenin zorunluluğu. Hiçlik ile sonsuzluk arasında gerçekten fark var mıdır mesela? Dolayısıyla, yaptığımız her şey belirli inanç, mantık kuralları çerçevesinde deterministik bir zorunluluk, çünkü olma ihtimali olan her şey olmak zorunda.

Beni kısıtlayacak kadar geniş kuralların olması bile aslında özgürlüğün bana bahşettiği bir şey, bir söz görmüştüm "Hızlı koşan atlar yapabiliyor olsaydık, arabalara ihtiyaç duymazdık diye." Çeşitlilik, bir noktada sınırlanmaya ve ondan doğacak yaratıma muhtaçtır. Yasalar, eğer bir zamanlar günümüzün zorunluluklarından besleniyorsa, insana kendisini tanıma ve geliştirme imkanı verir. "Özgürlük, istediğin her şeyi yapabilmek değildir, neyi yapıp neyi yapamayacağını bilmektir" diyordu bir sözde de tam olarak nerede gördüm emin değilim. Çünkü, işe yarar kılmadığın zaman kendine alan açmış olmuyorsun, o alanda sonsuza dek kalma özgürlüğünü başka bir yönden sömürmüş oluyorsun. Sınırlarını genişletmiş değil, o sınırı genişletilmiş sınıra kıyasla bir tutmuş oluyorsun.

Kaçımız fikrimizde özgürüz demiştin. Kaçımız gerçekten düşünüyoruz ki? Ya da fikir almaktan kastımız ne ki? Çoğumuz, sadece ezberci bir tutumla onları yaşatıyor. Kaçımız, o fikirlerin ne demek olduğunu biliyor? Haklısın. Fakat yaratıyoruz. Yaratıcılık, olanları daha önce olmamış bir şekilde yeniden boyutlandırabilme yeteneği, ince detaylar dokuyarak kendi varlığımızın başka varlıklardan beslenmesi ama bunu da biz olarak yapma, kendi ihtimal ve potansiyelimizle yapma işi.

Sonsuzlukta ne olacağını seçebilir misin mesela, illa birileri bir yeri doldurmak zorunda. İstemenin yanılgısı da burada başlıyor sanırım. Bizler, sonsuz değiliz diyerek bulunduğumuz ortama kıyasla bir sürü şeye imkanımız var zannediyoruz ya. Geçmiş, gelecek ve şimdi. Ya hepsi, tek bir an ise?