Bir insan neden herkesi mutlu etmeye çalışır?

Yani öyle köklü değişen insanlar gördüm ama geneli travmatik şeyler yaşayanlar. Ben henüz öyle kendimi değiştirecek bir travma yaşamadım o noktada. Elimden gelen bir şey varsa öyle tanıdık ettik iyiliğini gördüğüm hatrı olan birisi olmasına da gerek yok, yaparım yapacağımı. Öyle iyilik yapıyorum diye de düşünmem hani, içimden geleni yapıyorum en nihayetinde. Ama bazen bencil olmak gerek belki de.

Ya her şey olabilir. Yardım ettiği bi köpek de ısırsa o etkiyi yapar belki. Selam verdiği adam sövse. Birine yardım ediyorken katakulliye gelip soyulsa da. Onu bilemem. Ama bizim arkadaş aileden yemişti silleyi. O da bambaşka bi adama dönüştü. Ama insan durduk yere o kadar değişmez.

Bu tarz travmalardan dönüş olmaz diye düşünüyorum. Maalesef arkadaşın artık bu. Mecbur böyle kabulleneceksin değiştirmeye de çalışamazsın. Sebebini de öğrensen çok bişey değişmez. Ama belki kabullenmeni kolaylaştırır o kadar.

Sebebini bilmiyor olsan da arkadaşını tanıyorsun tanıyordun. Değiştiyse vardır bir sebebi deyip gene ona hak verip değişmesini istemeyebilirsin. Vardır öyle arkadaşlıklar eğer olmuş bitmişse olaylar seni asla yargılamaz yanında olur en olmadık şeyleri bile paylaşırsınız. Senin arkadaşın da o kadar iyi bir arkadaşınsa dostunsa öyle yap ya değilse uzak dur.

Çok doğru söylüyorsun; ‘Karşılık beklemeden kimse bir şey yapmıyor.’ Sadece iyiler, iyiliklerinin karşılığını insandan beklemeyen kişilerdir, demiştim. Doğada her şey zamanla değişir ve dönüşür; toprakta tohum olur, fidan olur, sonra ağaç olur. Sonra meyve veren, tohum saçan, faydalı bir ağaç haline gelir. Eğer dünyanın bu zorlu kötü şartları dayanamazsa, yakacak, ısıtan bir odun olur.