İnsanın yalnızlığı ne kadar demlenince lezzet kazanır?

Kişi o kadar yalnızlığa alışmış ki birinin hayatında olması bile ilginç gelebilir. Aynı iş yerinde olan arkadaşlarım olmasa da olur. Ben seviyorum yalnız kalmayı. Bayanlar benim için seks yapmak için gerekli. O yüzden pekte arkadaşa gerek duymuyorum

Bence yalnızlık demlendikçe olgunlaşıyor, ama bu sürecin kendine has bir ağırlığı var. İlk başta insana zor gelebilir, sanki içinde bir boşluk yaratıyor gibi... Ama zaman geçtikçe, o boşluk dolmaya başlıyor; insan kendi içindeki derinlikleri keşfediyor, duygularını, düşüncelerini daha net görüyor. Yalnızlık, kendinle baş başa kalma cesareti gösterdiğinde, kendi gerçeğine daha da yakınlaştırıyor. İçinde saklı olan huzuru, kendini daha iyi tanımanın o tatlı hissini keşfediyorsun. Kısaca, yalnızlık acıtır önce, ama sonunda tatlı bir güç bırakır insana. 🙂