Size çok derinlik içeren düşünsel bir soru soracağım hazır mısınız?

Güzel bir soru sormuşsun Bence, birlikte zorluklardan geçmiş iki insanın bağı daha sağlam olurkolay kolay yıkılmaz çünkü emekle yoğrulmuştur, mayası sağlamdır. Diğer yandan, aklı ve kalbi boş iki insanın huzurlu hayatı sağlam bağlar olmadıgından ilk rüzgarda uçup gidebilir

Esselamu aleyküm, eğer faydası olacaksa ben de bazı şeyler şeyler söylemek istiyorum. Gerçekten derinlik içerek bir soru olduğu için biraz uzun olabilir, ama ben önemli görüyorum. En başta bu konuda beni aydınlatan şu ayet mealini paylaşmak istiyorum "Kendileri ile huzur bulasınız diye sizin için türünüzden eşler yaratması ve aranızda bir sevgi ve merhamet var etmesi de O’nun delillerindendir. Şüphesiz bunda düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır." Ayet hakkında okuduğum bir tefsirden kısa bir alıntı yapayım. “Sevgi ve şefkat duyguları şeklinde tercüme ettiğimiz meveddet ve rahmet kelimeleriyle ilgili olarak tefsirlerde değişik yorumlar yapılmıştır; bunların ortak noktası şudur: “Eş olma” hissinin ve olgusunun, kan hısımlığına dayalı olmaksızın hatta çoğu defa yakın zamana kadar birbirlerini tanımayan iki ayrı cinsi çok güçlü psikolojik ve biyolojik bağlarla birbirine bağlaması, bunun üzerine insana yaraşır bir üreme ve yaşama biçiminin yani temelinde iffet anlayışı bulunan, karşılıklı güven, sevgi ve esirgeme duygularıyla geliştirilen aile kurumunun bina edilebilmesi, yüce Allah’ın insanlığa en büyük lutuflarındandır." Peki bu ibarede "eş olma hissiyatı" ne demek? Psikolojik ve biyolojik bağlar ne demek? İnsanoğlunun fıtratında var olan bazı hormonlar ve içgüdüler vardır. Bu ikisi birlikte çalışıyor. Hormonlar talep eden, içgüdüler yol gösteren bir statüye sahiptir. Yeni doğmuş bir yavru düşünelim. İdrakı olmayan ama acıktığı zaman annesinden süt içen bir yavru. işte hormonlar da acıkan midenin besin talep etmesi gibi, içgüdüler de bu besinin nasıl temin edileceğinin bilinmesi gibidir. İnsanlar hormonlarına göre kadın veya erkek bir eş bulma arayışı içerisinde. İçgüdülerse bunun bir hayvan yerine insan olması gerektiğini söyler. İşte bunlar biyolojik anlamda insanları biribirine bağlıyor. Bunun neticesinde psikolojik bazı duygular hakim oluyor. Bunlar sevgi, şefkat, huzur ve muhabbet gibi güzel duygulardır. İnsan insanı fıtratının doğal sonucu olarak sever ve onunla birlikteyken huzur bulur. Peki ama kişiler karşsına çıkan herhangi bir karşı cinse bu duyguyu besler mi? Bu duygunun ortaya çıkması için gerekli olan tam olarak nedir? Öncelikle insanın herhangi bir şeyi sevmesi için onun gözüne güzel görünmesi kâfidir. Güzel görünümlü olan kediler, köpekler, ağaçlar, çiçekler, kelebekler ve akla ne gelirse böyledir. Bu fıtratımızda var olan bir özelliktir, güzel olanı sevmek. Evet, aradığımız cevap bu. Gerçek şu ki, aynı şekilde insanlar arasında sevgi hasıl olması için de eşinin ona güzel görünmesi gerekiyor. Tabii eşler arasında oluşan sevgi daha farklı bir konuma yükseliyor. Karşılık bulduğundaysa insan adeta huzur buluyor. Burada aklımıza şunlar gelebilir, bazen çok güzel bir kadın güzel görünmeyen bir adamı sevebiliyor veya tam tersi durumlar olabiliyor. Aslında o bize güzel görünmeyen adamı bir de kadının gözünden gör. Padişah demiş ki bu maymuna mı deli oluyorsun sen... O halde güzelliğin, güzel görmenin ölçüsü nedir? Gerçek şu ki güzel görmenin ölçüsü güzel bakmaktır. Öyle ki güzellik iltifatı alan insanlardan şunu duyarsın, "sağ ol, ama o senin gözlerinin güzelliği, bakışlarının güzelliği." Günümüzde arkadaşız diyerek geçinen insanları hatırlayalım. Hani sonunda aşk itiraflarıyla biten arkadaşlıklar. Neden oluyor bu? Çünkü genelde bir erkek kendisine kötü görünen bir kadınla arkadaş olmayı tercih etmiyor. Peki bir kadın çirkin değilse ve onunla uzun vadede arakadaş raddesinde anlaşabiliyorsa, bu samimiyeti kurabiliyorsa neden bu adamın eşi olmasın? Bir süre sonra ortalama güzellikte olan bu kadın aralarındaki uyum sebebiyle giderek daha da güzel görünmeye başlayacak ve cazip gelecek. Bu durumda aşk itirafı kaçınılmaz bir sonuçtur. Şimdi başlıktaki asıl soruya geliyorum. Aşk ve sevgi birlikteliği mi daha güçlüdür, yoksa kalbi hissiyatın olmadığı ama mantıklı olan birliktelikler mi daha güçlüdür? Hangisi daha sağlıklıdır? Anladığım kadarıyla soru bu şekilde. Öncelikle aşk mükemmellik halidir, halbuki hangi insan mükemmeldir? Bu duyguya kapılmak gafil kılar insanı. Kusurlar görünmez olur. Yanlış seçimler doğruymuş gibi görünür. Aslında lâzım olan yalnızca sevgidir. Sevgi huzur getirir. Şefkat ve merhamet sevgiyle olur. Anlayış, saygı, bağlılık, muhabbet duyguları hep sevgiyle olur. Nedir sevgiyi getirecek olan? Birliktelik için mantıklı seçimler uyumlu seçimlerdir. Peki uyum ne demek? Uyum, o insanın şahsiyetiyle olan uyumdur. İşte güzel görmenin de menşei budur. Uyum varsa güzel bakar, güzel görür ve sever insan. Ademoğlunun yaratılışı bozulmadığı müddetçe aradığımızı verecek olan uyumdur. "Mantıklı ama kalbi boş" şeklinde geçen bir ibarenin gerçekliğine inanmıyorum. Orada ya mantık yoktur ya da kalbi boş değildir. Biyolojik fonksiyonları hesaba katmıyoruz galiba. Robot değil insan, fıtratıyla yaşıyor. Baştaki ayeti tekrar düşünelim. "Doğrusu bunda iyi düşünen kimseler için dersler vardır" buyuruyor Mevla Teâla. Kısacası ben şuna inanıyorum, eş seçiminde aşk arayışında olmak heba eder insanı. Gönül tek kişiliktir. Aşk sadece Allah içindir. Mükemmel olan O'dur.

Aslında en güçlü ve kalıcı bağlar genellikle zorlukları birlikte aşan, birbirine destek olan, ortak deneyimlerden ders alarak derinleşen ilişkilerde oluşur. İki insan acı, mücadele ve mutluluğu paylaştıkça birbirini daha iyi tanır, birbirlerine karşı daha derin bir güven ve bağlılık geliştirir. Bu, ilişkide daha dayanıklı ve anlamlı bir bağ kurar... fakat huzurlu ama yüzeysel ilişkiler anlık rahatlık sağlayabilir ancak derin bir bağ kurmak için yeterli olmayabilir ve zorluklarla karşılaşıldığında kırılgan hale gelebilir. Hangisinin daha mutlu edeceği kişiye bağlı olsa da, gerçekten uzun ömürlü ve tatmin edici bir ilişki için derin bağlara, karşılıklı desteğe ve büyümeye dayalı bir bağ çoğu zaman daha sağlam bir temel sunar

İnsanın fıtratında bağlılık vardır tek yaşamak insana özgü değildir ruhsal ve psikolojik sorunlar yaratır partnerin ile bir bağ oluşması lazım ki mutluluk hormonunu oluşsun örnek ince bir demir ip vardır mukavemeti diridir ve sabittir 5 kilo ağırlık taşır 2 ip 16 kilo taşır ama kirli görünür paslı görünür estetik durmaz ama aslında sağlamdır ve yıkılmaz ipek ip ise 100 gram ağırlıkta kopar 2 tane olsa 250 gram 10 tane olsa 1 kilo kaldırır dahasinda yıkılır sürekli bir ek ister ihtiyaç duyar ama estetiktir ve güzeldir hoşnut eder ama kayba gelemez sürekli yenilik ister çünkü çabuk yıpranır biraz dolaylı yoldan oldu ama güzel bir örnek diye düşünüyorum..