Büyürken kaybettiğiniz karakter özelliğiniz var mı?

Güveni, hevesi, herkesin iyi ve saf olduğuna dair inancımı yitirdim. Şimdilerde arkasını sadece ağaçlara yaslayabilen, doğayla konuşan ve yalnızca tek başınayken nefes alabilen birine dönüştüm. Yine çocuksu heyecanım, merakım var ama eskisi kadar. Kapalı kapıları, sessiz insanları, yamalı kıyafetleri ve hikayelerini eskisi kadar da merak etmiyorum mesela.

Eskiden insanların gözünün içine bakarak konuşamazdım bile şimdi ise aşırı sosyal biri oldum hani aşırı demeyelim de bayağı sosyal ilişkileri harika bir insana dönüştüm aşırı utangaçtım mesela onu yendim daha sonra bazı konularda özgüvensizliklerim vardı onları da geride bıraktım o yüzden şu an mesela başıma çok kötü bir şey gelse hadi kötü zamanlar geçirsem eskiden yaşadıklarımı hatırlayıp daha iyi hissediyorum çünkü her şeyi geçiyor hayat imtihan

Mesela artik kaosları kafam kaldirmiyor kim ne yaparsa yapsın modundayim , kaos bana çocukların işi gibi geliyor