İlişkilerde ne kadar gururlusun?

İnsan, kırıldığında kendini koruyabilmek için gururunu devreye sokar. Böylelikle, kalkanının arkasına geçmiş ve oklara karşı önlem almış olur. Ancak gururun, önyargısız dinlemeye ve anlamaya çalışmadan önce devreye girmesi, iletişim kopukluğuna sebep olabilir. Dünyayı kendi gözlerinden görmeye meyilli olan insan, bir de üzerine gurur gözlüğünü taktığında, görüş açısı iyice daralır. Elbette gururun gerekli olduğu durumlar vardır. Ancak yaşanan olayın gururu gerektirip gerektirmediğine iki tarafın da bakış açılarını değerlendirdikten sonra karar vermek gerekir. Bunu yapmanın ilk adımı dinlemek, ikinci adımı ise konuşmaktır. İnsan dinleyici rolündeyken, duruma karşı tarafın gözüyle bakmaya çalışmalıdır. Konuşmacı olduğunda ise yaşadığı duyguyu, doğru bir ifade ile karşı tarafa aktarmalı ve doğrudan karşı tarafı suçlayıcı cümle yapılarından kaçınmalıdır. İlişkilerde karşı taraftan beklenenlerin gerçekçi olması çok önemlidir. İlişki ilerledikçe ve ciddileştikçe, insan karşısındakine gittikçe artan ve yükselen beklentiler yükleyebilir. Örneğin, ilişkinin pürüzsüz ilerlemesi gerektiğini, aksi takdirde biteceğini varsayabilir ya da karşı tarafın sonsuz anlayışlı olması gerektiğini ve ilk düşüncesiz davranışında onun kırıcı bir insan olduğunu düşünebilir. Ya hep ya hiç düşünce yapısıyla şekillenen beklentiler, hayal kırıklıklarına yol açar. Kırılan ve beklediğini bulamayan kişi, yine gurur yaparak kabuğuna çekilir. Bu da ilişkilerde, taraflar arasına aşılması güç bir mesafe sokar. Önemli olan, hayatta hiçbir şeyin düz bir çizgide ilerlemediği gibi, ilişkilerde de gelgitler yaşanacağını ve gerginlik seviyesinin yükseldiği gibi alçalacağını hatırlamaktır.

Yalan söylenmedikçe ve karşı taraftan birazcık yapıcı davranışlar görürsem bende hep yapıcı olurum. Ancak yalan artık normalleşir yıkıcılık artarsa zaten ben yokumdur. O zaman bu muhabbeti devam ettirmem. Üzüleceğimi bilsem dahi