Çevremdeki insanları kendimden itiyorum sizce benim derdim ne?

Artık insanları sevmiyorum hatta nefret ediyorum. Yalnızken daha mutlu daha özgür olduğumu düşünüyorum. Çünkü kimseye uymak zorunda kalmıyorum ve her ne sevdiğim şey olursa olsun yargılanmadan ya da birini bekletmeden istediğim sevdiğim şeyi yapabiliyorum. Çevremdeki insanlara içimden öfkelenmeye başladım. Sevgilimden ayrıldım, 20 kişilik bir arkadaş grubum vardı onlara mesafe koydum şimdi de oda arkadaşlarım gözüme batmaya başladı. Her yaptığım şeye her elimde olan şeye her gideceğim yeri sorup yorum yapiyolar. Aileden ayrı olduğum için yemek saatlerimi ben karar veririm sözde dimi? Belki ben akşam yemek yemeyip doyasıya abur cuburla geçiştirmek istiyom. Sürekli sağlıksız beslenen biri değilim ama bir kere belki kuralın dışına çıkmak istiyom. Konuşmaya dertleşmeye çok ihtiyacım var.