Nasıl bir yalnızlık sizi zorlar?

Hiç biri zorlamaz keşke elime geçse öyle bir yalnızlık

çok yakınını kaybettiğinde destek alabileceğin kimsen yoksa o süreci yalnız geçiriyorsan ve maalesef hayata devam etmek zorunda kalıyorsan büyük zorlanıyorsun

Kalabalıktık bir tren istasyonunda nereye gideceğini bile bilmeden yanından geçen insanların ortasında kalmış bir insan gibi.

Senelerdir yalnızım, alıştım. Bazen zorluğunu çeksem, dibe dalsam da başımın çaresine bir şekilde bakabiliyorum, zamanla alışmaktan herhalde:)

Kendi yalnızlığım mutluluk verir ama hak etmediğim bir yalnızlık zorlar beni. İnsanların seni bile bile itmeye çalıştığı yalnızlık

Beni meşgul edecek bir şeyin olmadığı yalnızlık zorlar. Çünkü uyusam nereye kadar illaki uyanıp bir şeyler yapmam lazım

Ben hayatım boyunca yalnızım zaten kimse ziyaret etmez aramaz sormaz 🤷‍♂️ zorlanmıyorum alıştım artık

Kafamın skeilmediği her günü yalnız

sayar ve mutlu olurum.

Beni zorlayan tek konu kötü günde ya da canım sıkkınken güvenip içimi dökücek karşı cinsin olmayışı.

Bahsettigin şey buysa bu beni zorluyor.

Zaten yanlızım sıkıntı yok