Kalbi nasıl temizleriz bunca kötülükten? Ne yapar, ne edersek berraklaşır ve karanlığından kurtulur kalp?

Biraz edebi yaklaşıp ardından felsefi anlatmak istiyorum bu konuda tabi yazacaklarım tamamen benim görüşlerim. Ben kalbi denizde benzetiyorum, aşırı dalgalı, rüzgarlı veya her ikiside olabiliyor. Negatif duygular dalga yaratıyor ve insan bu durumdayken dengeli bir yapıda yani dalgasız olamıyor. Duygusal olarak tutarsızlık nedir? Belki bu soruyu da sorarsın ileride. Duygusal olarak tutarsızlık kalbi kirleten asıl nokta olduğunu düşünüyorum. Kötü duyguların devamı gelir, bu gün birisine söyleyebileceğim bir kötü sözü ertesi gün başkasına diyebildim diye daha rahat söylersin. İlk defa fesatlık yaptığında belki biraz kötü hissedersin ama ikincisine engel olmazsan ikincisi daha kolay gelir ve bu senin için basitleşir. Kalbin kararmaya başlar. Kalbi temizlemenin ve temiz tutmanın bana kalırsa tek yolu affedicilik ve pozitif düşüncedir. İnsanlar hata yapabilir, hatalarına karşı bir mekanizma geliştirmen seni hata yapandan farklı yapmaz aynı yapar. Negatif duygular insanı sadece tüketir, hiçbir fiziki veya duygusal yararı olmaz sadece insanı çökeltir. Pozitif düşüncelere sahip olmakta denizinde asla dalga yaratmamayı sağlar, affedicilik denizinde rüzgar yaratmaz, affetmezsen karşındaki insanı sinir, kin, nefret duyguları doğar içinde ve bu negatif düşüncelere giriyor zaten. Temiz tutmak, temizlemek kısaca affetmek ve pozitif duygulardan geçiyor.