Hiç çok sevdiğiniz bir insana karşı elinizde olmadan bir kıskançlık yaşadınız mı?

Yani bu elimde değil ve bunu hissettikten sonra çok pişman oluyorum çünkü çok sevdiğim biri ve onun hakkında böyle düşünmem doğru değil. Fakat bi kusurum olduğunda mesela yüzümde falan (anında düzeltebileğimiz bir kusurdan bahsetmiyorum) ben bile fark etmeden bana söylüyor bu durum fazlalaştıkça sinirim bozuluyor evden çıkmadan onunla görüşeceksem yüzümde ki şeylere dikkat etmeye çalışıyorum. Veya onun yanındayken onu duymamazlıktan gelmeye çalışıyorum. Fakat o mükemmel gibi hiç bir kusuru veya hatası yok bu durum bana kendimi kötü hissettiriyor ama yakınıma karşı fesat düşüncelere sahip olmakta beni kötü bir insan yapar.