Çok konuşmak isteyip de kime ne diyeceğinizi, nereden başlayacağınızı bilmediğiniz için sustuğunuz oldu mu?

Bazen icimizdekileri haykırmak duyurmak isteriz. Bir ses olsun, birileri duysun isteriz. İçimize sığdıramadığımız cümlelerin artık dile dökülmesini isteriz. Çünkü düşünceler artık beyinden taşacak kadar büyüktür.

Sonra bunu da düşününce, kime neyi haykıracağız. Hadi haykırdık kim anlayacak bu sözleri. Kim hangi anlamlara sığdırabilir. İşte o zaman yeniden susuyorsun.

Burada ki en iyi seçenek kabullenmek ve düşünceleri yönlendirmek. Bunu başarmak önemli olan.

Ülke bu hale getirdi bizi cehalet arttı ekonomi b*ka gitti toplum bozuldu insanlar yalnızlaştı istedikleri basit şeylerin olması bile zorlaştı vs ülkenin %80 i bunu yaşıyor şu an. Ben her konuda elimde olmayana değil olana odaklanmayı ve olmasını istediğim şeyler olsun diye denemeye devam etmeyi tercih ediyorum evet zor fakat pes edemeyiz.