Sizce insanlar gerçekten değişebilirler mi yoksa sadece taklit mi yaparlar?

İnsanlar değişebilir, ama bu herkes için ve her konuda geçerli değildir. Çoğu zaman gördüğümüz şey tam bir değişimden çok davranış düzeyinde bir uyum ya da taklittir.

Gerçek değişim, dış baskıyla değil iç farkındalıkla olur. Kişi bir davranışının kendine ve çevresine zarar verdiğini kabul ettiğinde, bunun sorumluluğunu aldığında değişim başlar. Bu yavaş olur, iniş çıkışlıdır ve kalıcıdır. Böyle bir değişimde kişi rol yapmaz; eski alışkanlıklarıyla mücadele ederken bile daha dürüst görünür.

Taklit ise genelde kaybetmemek, onay almak ya da cezadan kaçmak için yapılır. Söylem değişir ama refleksler değişmez. Zamanla maske düşer ve kişi eski haline döner. Bu yüzden “değiştim” diyen herkes gerçekten değişmiş sayılmaz.

Değişimin samimiyeti, sözlerde değil;zor anlarda verilen tepkilerde ortaya çıkar.

Huylu huyundan vazgeçmez

Can cikmadan huy çıkmaz

İnsan yedisinde neyse yetmisindede odur

Yeterince uzun süre taklit yapılırsa, gerçekten istenirse veya travma sonucu kalıcı değişimler evet mümkün.

Ben her zaman atasözlerini haklı bulmuşumdur. Can çıkar, huy çıkmaz.