Suskunluk zarif bir isyandır, Kelimeleri zayi etmeme Duymak istenilmeyen kelimelerin önüne çekilmiş bir bariyer gibi, Sözcükleri durdurma biçimidir...
Suskunluk kırılmış bir insanın , kırmamak için verdiği gayrettir...
Suskunluk konuşarak hallolmayan her şeyin üzerine vurulmuş bir mühür, İnsan kalma mücadelesidir...
Ağırdır ağrılıdır sabıra sabır doğurtur, İçte çok şeyi yıkar soğutur Ama karşındaki insanları yıkmamak için de Sessizce yıkılmaya razı bir duruş biçimidir...
Ve suskunluk, Her kişinin değil, Gerçekten kırılmak nedir bilenlerin harcıdır!!!
Yorgunluktur, bitkinliktir. kimsenin, sizi anlayamadığı bir yerde ölümdür. Anlaşılamadığında insanın ilk vazgectiği şey kelimelerdir. Bir insan tanıyorum günlerce hatta haftalarca konuşmazdı. Onu bu denli yoran şey neydi anlam veremiyordum o zamanlar. Belkide artık kendisi ile konuşmanın, insanlar ile konuşmaktan daha iyi olduğuna karar vermişti.
Suskunluk bir haykırıştır bana göre, tabii anlayabilene. Bir kitap yazıp anlatmaya çalışsan kendini belki kitap yetmez lakin susmak bir kitaptan daha etkilidir. Her kişinin işi değil er kişinin işidir.
Bakarsın ve susarsınya anlatmak istediğinden daha fazlasıdır..