Gerçekten dibe vurduğunuz zamanlarda nasıl kendinizi ayağa kaldırsınız?

Ben o köy evinde baba tarafında çok kötü şeyler yaşadım ilk küçükkendi orada değildi ikinci travma büyük düşmanım oldu çünkü bir türlü hedefine ulaşamadı pislik o yüzden takıntı yaptı beni ilkten uyandım ikinci de kardeşi kurtardı tokat attım ağladım korktum dua ettim tacizler etti birinde rahmetli kuzenimin yanında tacizler ediyor kapı açılıyor bırakıyor sonra hep uyanıyordum sonra bir sene sonra arkadaşıyla tuzak kurdular baya sene sonra tuzak kurdular hep sezdim kurtuldum ilkten beni kurtardılar ilk travmam küçükken olan olaydı atlattım onu atlatırken büyük düşmanımla sınandım Allah'tan hep kurtuldum sonra arkadaşım büyük düşmanım oda ben ona kötü şeyler dedim diye intikam aldı doğruysa olanlar ona olmuş bana da olanlar oldu maalesef inadına kazık attı tuzak kurdular onun sınavlarını da atlattım en ağırı tabiki iki ve üçüncü travmaydı garip olan ikisi de aynı yerde iki kişilik tuzak kurdular ve ben hep kurtuldum Allah'a şükürler olsun düşmanlarım sayesinde yeteneklerimi keşfettim yani hala ayaktayım herşeye rağmen bunlar beni yıldırmadı hep atlattım dersler aldım

Öncelikle duygularımı bastırmıyorum ve hepsini yaşıyorum, üzülmekse üzülmek, yıpranmaksa yıpranmak. Bu duyguların beni sonradan ele geçirip yok etmesindense o an onlarla yanmayı tercih ediyorum. En çok yaptığım şey etrafımdaki insanlara, hayvanlara bakmak oluyor öyle zamanlarda. Onlara her baktığımda hayvanların dahi bir amaç uğruna çaba sarf ettiklerini görüyorum, kim bilir onların başlarından neler geçti ama onlar o kötü durumlara takılmayıp yaşamaya devam ediyorlar çünkü hayat biz o kötü durumları yaşadığımızda bitmedi. Bizi bitiren şey kendi içimizde ki duygularımız ve beklentilerimiz, kimseyi değil kendimizi değiştirip çevreye uyumlu hale getirirsek her şey daha çok kolaylaşacak. Değiştirmediğiniz bir durum varsa değiştirmeye çalışmayın o durumu sevin veya kendiniz için en iyi olabilecek şekilde kavrayın onu. Tabi böyle yazmak kolay biliyorum… bazen kabullenemeyeceğimiz şeyler yaşayabiliyoruz ancak şunu da unutmayalım eğer üstesinden gelebilecek olmasaydık o durumu yaşamazdık. Ben buna inanıyorum ya da kendimi avutmak için inanmak istiyorum.. hayatın devam ettiğini ve durup o acı içinde kavrulmanın size hiç bir fayda sağlamayacağını ve ölümden başka her şeyin değişebileceğini unutmayın. Eğer hala yaşıyorsan daha yazacak sayfaların var demektir, çoktan yazıyla dolmuş olan sayfaları yeniden yazmaya çalışma :)

Hiç ayağa kalkacağım diye çabalamıyorum, bazen o dibi görmek, biraz orada zaman harcamak iyi bile geliyor. Arada bu şekilde dinlenip güç toplamak lazım ki sonrasında ayağa kalkacak dermanın olabilsin.