Hak etmediğin davranışlar karşısında hangi duruşu sergiliyorsun?

Değer verdiğim biriyse ve beni bu kadar yanlış konumlandırdı ise sessiz kalmayı ve onun baktığı pencerenin yönünde kendi haline bırakmayı tercih ediyorum💔

Bitmek tütenmek bilmeyen sevilme, görülme, onaylanma ihtiyacının altında yeterince sevilmemek değil yeterince ve doğru sevememek yatıyor. Sevmek o kadar doyurucu bir eylem ki, bir şeye saf bir sevgiyle bağlandığınızda kimler tarafından ne kadar sevilip sevilmediğiniz, ne kadar görülüp görülmediğiniz, ne kadar onaylanıp onaylanmadığınız umurunuzda bile olmuyor. Çağımız insanının doyumsuzluğu, koşturmacası ve telaşı hep sevemiyor olmaktan. Birilerini ya da bir şeyleri gerçek mânâda sevmeyi deneyin.. Güvenlik ihtiyacınızı karşılıyor ve geçim kaygınızı azaltıyor diye baba rolüne zorladığınız kocanıza duyduğunuz mecburî sevgi türünden bahsetmiyorum. Temizlik ve damızlık görevi yüklediğiniz karınıza duyduğunuz çıkar temelli sevgi türünden ya da alkış ve bol para getiren, sükse yaptığınız ve kişiliksizliğinize sosyal/toplumsal kimlik (statü) kazandıran, önünüzde düğme ilikleten işinize duyduğunuz bağımlı ve hastalıklı sevginizden (!) değil !

Benim sevgi anlayışım: Bir şeyleri safça ve çıkarsızca sevmek, -ki bu sevgi ruhunuzu okşasın, göğsünüzü genişletsin. Size kendinizi bir çocuk kadar mutlu, endişesiz, hırssız, huzurlu ve kaygısız; ve daha insan hissettirsin