İnsanlar neden bu kadar mutsuz?

Sabır, tevekkül, şükür...

Nimeti vereni unutursa insanlar Dünyalığa dalar. Sonra içinden çıkamaz. Boş hayallere kapılıp savrulur giderler. Her şeyleri olsun isterler ama sıkıntı çekmeyi istemezler. Bir gün başları ağrısa şikayet ederler.

Şikayet edersen, şikayetinde çoğalır. Az da yesen doyarsın. Çok ta yesen doyarsın. İşte nefis te doymak bilmez bir ejderha gibidir. İster kere, ister...

Dedim ya sabır, tevekkül, şükür. Başka da yolu yok

Çünkü insanlarda enerji sıfır. Çünkü Türkiye gibi enerjiyi emen bir ülkede yaşıyoruz. Neredeyse adaletin hiç olmadığı ve üç kuruşluk maaşlarla hadi geçinin diyen siyasetin kurbanıyız.

Paranın yetmediği yerde insanlar ne evlenebilir, ne hayal kurabilir, ne gidip adam gibi tatil yapabilir. Hayatı boyunca sadece yurtdışını ekranlardan görecek bir toplumun bireyleriyiz.

Hadi bunları geçtim. İnsanlarımız inanılmaz bencilleşti. Kimsenin kimseye saygısı kalmadı. Biri birine baksa ne bakıyorsun kavgası çıkıyor. Şiddete meyilli bir toplumuz. Ve her yerde legal hırsızlıklar var.

Türkiye'de yaşamak zor insanların mutsuzluğunu anlıyorum. Kendi ülkemizde bir yabancı gibi olduk.

Şükrüszlük inançsızlık...
Tabi hayat kolulları çok zorlaştı artık eskisi gibi değil bütün dünya çok zor bir dönemden geçiyor. Özellikle ülkemizde yaşamak çok zor hale geldi iş bulamıyoruz maddi özgürlük yol o yüzden doğal yani böyle olması başka nasıl olacaktı ki? Allah sonumuzu hayır etsin inşallah düzelir her şey