Ben apt@lım her şeye ve herkese inanıyorum?

Çünkü öyle bir noktaya vardım ki kendimden bilene nefret etmeye başladım. Bile bile insanlara kalbimi kırma şansını veriyorum akıllanmıyorum

Doğru ama kötü biri de olmak istemiyorum. Kim ne yaparsa yapsın kötülük yapamıyorum hatta koruduğum bilene oldu kaç kere

Anlamıyorum geri kafalıyım. Kim iyi kim kötü anlayamıyorum. Bazen birine anlattığımda jeton düsüyor ama geç anlıyorum

Okuyorum ama orada da genelde devam iyilik yap diyorlar allah intikamı alıcağını ve her kes yaptığı seyin karsılıgını alıcağını. Ben buna inanıyorumda. Yinede böyle kolay kandırılan biri olmak istemiyorum

Bazen son noktaya geldiğimde o kisiyi sürekli görmek zorunluluğum yoksa siliyorum hayatımdan çıkartıyorum ama oraya kadar da baya şeyler oluyor. Yinede o kişi den nefret edemiyorum bi şekilde o kişiyi anlamaya çalısıyorum. Uzun zaman önce bana okul zamanında sürekli nefret mesaj atan bir arkadaşım vardı. Diğer arkadaşımla aramı bozmuştu yalanlarla. Kaç kere bir sey yapmadan üstüme gelmişliği var. Uzun senelerdir iletişimiz yoktu okul bitince hrr yerden sildim. Evlenip boşandığını duydum. Bir düğünde gördüm yanına oturdum sohbet ettim hiç bir şey yokmuş gibi. Üzüldüm yaşadıkları şeyler için ve istese tekrar görüşecek kadar geri kafalıyım. Yakın arkadaşım yazdı bana dikkat et fazla bir sey anlatma samimileşme diye öyle tekrar mesafe koydum. Anlamıyorum biri uyarmadan. Geçmis diyorum unutuyorum