Kendince hayatına dair konularda kapatamadığın , cevabını bulamadığın konularda yüzleştin mi?

Evet geçen sene meğer kuzenim sınavmış o yüzden o kadar kötü şeyler başıma gelmiş çünkü neden o değişmicek o yüzden onunla sınav ettim ki başına kötü bir şey gelmesin ders al uzak dur yine sınav edecem baya sene sonra kuzenin ne kadar şerefsiz biri olduğunu anlayacaksın yeteneklerini keşfedeceksin

Neden bu kadar sevişmeyi seviyorum diye düşünüyordum bazen, bununla da yüzleşmeyi düşünmedim ama ara ara da bu içimdeki şrfntının kaynağıyla yüzleşmek istediğim olmuştur. Sonuçta eğitimli, oldukça çok okumuş görmüş ve istediğine geçirmiş bir insanın kendiyle yüzleşmesi gerekir dedim.
Cevabını da buldum: Erkek kişisi beni dürttüğü için. Yemin ederim samimiyetle kendimle yüzleştim ki bu erkek kişileri bana yapışıp sülük gibi ömürlerini ayak altımda geçirme isteklerini tapınırcasına gerçekleştirdiklerinde; sabah ayrı akşam ayrı ayin yapar gibi hareketler sergilediklernde; ayaklarıma özellikle tapındıklarında ki ayaklarım özellikle güzeldir. Ben de bir insan olduğum için sevişmeyi sevmişim.


Ben bulmadım bunları. Ömrü hayatım boyunca gerek sürekli sövdüğüm gerek ağızlarına burunlarına bilumum suretle mçtığım hiçbir insani hareket göstermediğim bu erkek kişilerinin ayaklarımın altında kurdukları kamplar ve vazgeçmeyişleri…
M…tir git dediğim nicelerinin senden vazgeçmeyeceğim dedikçe beni daha da çıldırtıp sinirlendirseler de sonunda sevişme isteğimi doruğa çıkarışlarıydı..


İçimde bir enerji vardı bitmeyenn, tükenmeyen , yılmayan bir de agresif bir sinir. Nefret etsem de bu erkek kişilerinden onlar yıllar yılı aşık gibi bakınca ve vazgeçmeyince açığa çıkan bir enerjiydi bu istek..


Oysaki gözümde ne olursa olsun tüm erkekler burada adını yazmayacağım bir mahlukattı. Hepsinden özenle nefret ediyordum…

Babamla tartışırken ilk kez şey demiştim neden beni birkez sevip kabullenmedin. Okul hayatımda sorunlar yoktu, özel hayatımda birkez dahi sorun çıkarmadım, aksine herkes aileme karşı beni över ve hep örnek çocuk olarak büyüdüm. Her sorunlarında yanlarında oldum, hastayken dahi herşeyinize koştum ama beni birkez bile neden içten sevmedin baba demiştim. Şu an küs değiliz ama farklı bir sehirde yaşıyorum ailemden uzakta ve ayrıyız. İlk zamanlarda evde çok yalnızken ağladım ama yalnız olduğum için değil babamın beni 1 kez bile aramamasi için. Annem arayınca o da öyle halimi hatrimi soruyordu. Yanıma ziyarete gelip güzel zamanda geçirdik, memlekete gidince de iyiydik beni havaalanından alıp bıraktı vs falan ama aradaki eksikliği hep hissediyorum. Bu durum öyle bir hal aldı ki evlilikten de korkar oldum ve birine güvenmek, sevilmemek korkusu var içimde. Beni güzelliğimle övdükleri zaman olumsuz bakıyorum mesela. Çünkü güzellik için sevmek çok çabuk gelip geçen bir şey. Sevmek biraz daha huyu suyu sevmek istemekten geçiyor bence