Hayallerinize inanmak bedava olduğu halde neden inanmıyorsunuz?

Hayal kurdurtup aslında o hayallerle bizi kandıran adamlar yüzündendir belki.
Beraber bir hayal alemine sizi sokan sonra aklınıza soktuğu o alemin sadece ve sadece sizinle oynamak için olduğunu yıllar sonra anladığınız adam yüzünden artık bedava olan diğer hayalleri de kurmaz olursunuz.
Buz gibi kalırsınız hayalleriniz elinize bırakılıp gittiğinde. Hani vazgeçmezdi sizden? Vazgeçemezdi asla?
Olan 4 koca yılınıza olur.
Olan 4 yıl boyunca size kurdurduğu hayallere olur.
4 yıl boyunca çekmişsinizdir her çemkirişini her sinirini her stresini her kaprisini. Ama arada gitseniz de geri getirmiştir sizi. Yaptığını bilmiştir. Bu sefer kendi gitmiş ve tam 10 gün gelmemiştir. On gün önce cevap ver diye yalvardığım adam tam on gğn sonra cevap vermiştir. Ve benim için bittiğinden yazmadım. Tekrar üstelemedi.
Ve bitti. Hani hayaller vardı? Hayallerimize inanmak bedava falan değil. 1,5 aydır acı çekiyorum. Neden inanmıyorum artık anlaşılmıştır.

Gerçekçi mi ki inanayım? İnanmak paraya mal olmasa da boş umutlar bazen yüreği parçalayabiliyor. Hele ki hayal kırıklığı. Tabii ki gerçeklikten kaçmak için hayallere sarılmak kısa süreliğine rahatlık verebilir ama her insanın hayali gerçekçi değil. Biri gider çalışmadan milyoner olmak ister, biri gider stabil bir iş ve gelecek ister. Çocuksu hayaller de var süper kahraman ya da peri olmak gibi. Bazıları da ünlü olmayı düşler ama hayalini hedefi yapıp başaran az kişi vardır. Benim hayalim de ne yazık ki bu ekonomide gerçekçi değil ve tatlı ama işlevsiz bir düşten ileri gitmeyecek. O yüzden de hayal kurmaktansa kitap okuyarak anlık da olsa gerçeklikten kaçmayı seçiyorum ve şansa o da bayağı bir para harcattırıyor.