Sizce insanın hüzünlenmeye de ihtiyacı var mıdır?

Her zaman gülemeyiz, bazen üzüntüde gerekli. Çünkü hayat sadece güleceğimiz bir yer değildir. Bazen hüzünleneceğiz, bazen ağlayacağız. Bazen canımız yanacak, bazende hatalatımız bizi geliştirecek. Dünya böyle bir yerdir işte.

Hüzün insanı pişiriyor. Diyelim ilişkin bitti.
Öncelikle bir yas dönemi oluyor. Ağlıyorsun, içine atıyorsun, sürekli aklına geliyor. Kendini en çaresiz hissettiğin zaman bu aralık. İlk 2-3 günü atlatmak mühim olan.
Bu evre yaklaşık 2-3 hafta sürüyor.


Sonra bi olgunlaşma dönemi var. Kendini tanıyorsun. Onunla yaptığımız aktiviteleri kendi başına da yapabilirsin bunun farkına varıyorsun. Çünkü alışkanlıklar bitiyor. Sabah günaydın mesajı gelmiyor artık. Bu evre de en az 1 hafta kadar sürer.


Sonra tekrar bi yokuş aşağı inen dönem vardır. Özlemenin maksimum seviyeye ulaştığı. İnsan burada hatalarından ders çıkarır ancak geri dönmemek lazım.


Aldığın karardan mutlu olman gerekiyor.


Hüzünlenmek insanın kendi dünyasında bir yolculuk yapmasına neden oluyor. Nasıl da her insan bir sır değil mi?