Sevmek için hiç sebep aradınız mı?

Başlarda anlamsız buluyordum, nedensiz sevgi yok mu? Hiçbir şeye gereksinim duymadan sevilmenin saf olduğuna inanırdım. Daha sonra anladım ki tam aksine, nedensiz sevgi olmazmış. Sevgi dediğin kavramın yapısına tersmiş bu. Sevginin, hatta nefretin bir veya birden çok odağı olmalı, onlara tutunup daha da güçlenmesi için. Kendin olduğun için sevilme kısmı da burada devreye giriyor aslında. Nedenlerin tümü, sen oluyorsun. Kusurlarını dahi sevmek diyorlar, kusurların da bir neden oluyor evet. Kendin olduğun için sevilmek zor bir eylemdir. Çünkü insanların büyük bir çoğunluğu kafasında mükemmel insan tanımını yapıp onu faniyatta arıyorlar. Daha sonra buldum sanıyorlar ve o özellikleri sana lanse edip sende yaşamak istiyorlar, sonuç ise hayal kırıklığı çünkü 'o' sen değilsin. Mükemmel insanı kafalarımızdan silip, karşımıza çıkan ve değeri hak ettiğini düşündüğümüz insanın özelliklerini sevmeye başladığımızda tüm bu sorunlar ortadan kalkmış oluyor.

Nedensiz sevgi olmaz bence.. yani insan neyi ya da kimi severse sevsin mutlaka bir nedeni var.. illa ki bir şeyi sevdiği için ya da bir özelliğine aşık olduğu için sever. mesela karşısında ki kişide aşk bulmuştur güven bulmuştur.. ya da her ne kadar gerçek aşk olmasa da dışından etkilenmiştir. parasından etkilenmiştir.. ama nedensiz öylesine seviyorum diyen yoktur bence..