Kendini hayatta nasıl bir fotoğrafta yerini almışken görmek istersin?

Salkımlar arasında bir çift kara göze bakarken bana verdiği o huzur ile salkımlar! Rüzgârın dansıyla uçuşup, yüreğimi bir çocuk heyecanıyla saran o kokular * Mor sayfalarda s (ak) lanan hayaller; :)) Bir iç çekişte, binlerce özlemin masumluğuyla okşar ruhumu... Kapanan gözlerimin arkasından, açılan alemlerden ahvalimi seyrederim; Çehreme vuran gölgeler karışık, alnımın ortası belirsiz bir sokak, yüreğimde soluğu kesilmiş, yorgun bir nefes. Avuçlarım, şefkatten bir yuva, parmaklarım, sevmeyi incitmekten korkan ürkek bir kuş. Başım ise gövdemden çok daha ağırdır çoğu zaman. Göz bebeklerimde, huzura dolanmış sarmaşıkların uzayan umutları var. Fısıldaşıyorlar benden bana, incitmeden. Dinliyorum! Dinleniyorum ve o sırada huzurun fotoğrafını çektiriyorum bana bakan o dünyaya bedel gözleriyle..

Gülümserken, bir masum ruhla konuşurken. Heyecanla bir yere koşarken, çocukluğumu ararken. Ben hayatımı yaşarken çekilmiş bir resmim olduğunu ve tam gülüşümde kaldığımı görmek isterim. Bazen gülüşüm boğazımda kaldı dediğim anlarda fotoğrafım çekilse mesela