25 yaşındayım, bu zamana kadar herşeyin üstesinden tek başıma geldim. hayatımın her anında, kendi kendimin dostu oldum. üzüntümü, mutluluğumu kimse ile paylaşamadım. doğum günü kutlamak gibi diğerleri icin basit olan şeyler icimde kaldı. kadın olduğumu hissedemiyorum. herşeyi tek başıma sırtlanmaya o kadar alıştırmışım ki kendimi, bugün iş yerinde biri "sen taşıyamazsın ver bana" diyince bi tuhaf hissettim. oysa ben o kartonun daha ağırlarını tek başıma taşımıştım daha önce. birinin beni düşünmesi, " sen seversin" gibi bi cümle kurması, seni koruması... bunları hic yaşamadım :)) ama bunları haketmek icin prenses gibi olmak lazım.
bu yaştan sonrada zaten kimsenin prensesi olamayız. birinin benim icin bir şeyleri göze alabilmesi imkansız.
bu yaştan sonrada zaten kimsenin prensesi olamayız. birinin benim icin bir şeyleri göze alabilmesi imkansız.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer