Bazı duygusal boşluklar?

25 yaşındayım, bu zamana kadar herşeyin üstesinden tek başıma geldim. hayatımın her anında, kendi kendimin dostu oldum. üzüntümü, mutluluğumu kimse ile paylaşamadım. doğum günü kutlamak gibi diğerleri icin basit olan şeyler icimde kaldı. kadın olduğumu hissedemiyorum. herşeyi tek başıma sırtlanmaya o kadar alıştırmışım ki kendimi, bugün iş yerinde biri "sen taşıyamazsın ver bana" diyince bi tuhaf hissettim. oysa ben o kartonun daha ağırlarını tek başıma taşımıştım daha önce. birinin beni düşünmesi, " sen seversin" gibi bi cümle kurması, seni koruması... bunları hic yaşamadım :)) ama bunları haketmek icin prenses gibi olmak lazım.
bu yaştan sonrada zaten kimsenin prensesi olamayız. birinin benim icin bir şeyleri göze alabilmesi imkansız.
Bazı duygusal boşluklar?
Cevapla